Ман ин зуҳди рёӣиро нмидонми нмидонм

من این زهد ریائی را نمیدانم نمیدانم

Русуми порсоӣиро нмидонми нмидонм

رسوم پارسائی را نمیدانم نمیدانم

Дили ман масти ҷононсту ҷононаши ҳаме бояд

دل من مست جانانست و جانانش همی باید

Биҳишти он сроӣиро нмидонми нмидонм

بهشت آن سرائی را نمیدانم نمیدانم

Висоли дӯст май бояд марои пайвастаи рӯзу шаб

وصال دوست می‌باید مرا پیوسته روز و شب

Ман ин расми ҷдоӣиро нмидонми нмидонм

من این رسم جدائی را نمیدانم نمیدانم

Зхўд якто шудам худро зи дӯши хеши афкандам

زخود یکتا شدم خود را ز دوش خویش افکندم

Ман ин далқи ду тоӣиро нмидонми нмидонм

من این دلق دو تائی را نمیدانم نمیدانم

з худ бигузаштаму маҳви ҷамол дӯст гардидам

ز خود بگذشتم و محو جمال دوست گردیدم

Худӣу хўднмоӣиро нмидонми нмидонм

خودی و خودنمائی را نمیدانم نمیدانم

Яке гӯям яке донам яке байнам яке бошам

یکی گویم یکی دانم یکی بینم یکی باشم

Дўтоӣӣ ва се тоӣиро нмидонми нмидонм

دوتائی و سه تائی را نمیدانم نمیدانم

Дилами девона зулфаш шуд онҷо монад ҷовидон

دلم دیوانهٔ زلفش شد آنجا ماند جاویدان

зи занҷираши рҳоӣиро нмидонми нмидонм

ز زنجیرش رهائی را نمیدانم نمیدانم

Суханҳо бар забон меоядам лекин наме гӯям

سخنها بر زبان می‌آیدم لیکن نمی‌گویم

Чу иллатҳои олиро нмидонми нмидонм

چو علتهای عالی را نمیدانم نمیدانم

Ман наякум вагар бади файзи гӯ мардум ндонанд

من نیکم و گر بد فیض گو مردم ندانند

Забони хўдстоӣиро нмидонми нмидонм

زبان خودستائی را نمیدانم نمیدانم