Пайвастаи хастаи ғами ёрам чаҳ сон кунам

پیوسته خستهٔ غم یارم چه‌سان کنم

Дар ишқи оннигор Фкорм чаҳ сон кунам

در عشق آن نگار فکارم چه‌سان کنم

Мўӣӣ шудам зи ҳасрати мӯии миён ӯ

موئی شدم ز حسرت موی میان او

Мўӣӣ аз ӯ бадаст надорам чаҳ сон кунам

موئی از او بدست ندارم چه‌سان کنم

Бастами дилӣ дар ӯ ва гусастам зи ғайр ӯ

بستم دلی در او و گسستم ز غیر او

Аз базми васл ӯ бкнорм чаҳ сон кунам

از بزم وصل او بکنارم چه‌سان کنم

Чун ман гадоиро раҳи васлаши нмидҳнд

چون من گدای را ره وصلش نمیدهند

Тоби фироқ дӯст надорам чаҳ сон кунам

تاب فراق دوست ندارم چه‌سان کنم

Чун гашти рафтаи рафтаи дилам дар фироқ ӯ

چون گشت رفته رفته دلم در فراق او

Ин хӯн агар зи дидаи нборм чаҳ сон кунам

این خون اگر ز دیده نبارم چه‌سان کنم

Аз даст рафту сабр ва шкибоӣим намонад

از دست رفت و صبر و شکیبائیم نماند

Роҳии бкўӣ дӯст надорам чаҳ сон кунам

راهی بکوی دوست ندارم چه‌سان کنم

Рӯзам шабаст бирх чун офтоби ту

روزم شبست بیرخ چون آفتاب تو

Бе ӯ ҳамеша дар шаби торам чаҳ сон кунам

بی او همیشه در شب تارم چه‌سان کنم

Гирам ки ӯ ниқоб барафканад ва рух намӯд

گیرم که او نقاب برافکند و رخ نمود

Чун тоб онҷмол наёрам чаҳ сон кунам

چون تاب آنجمال نیارم چه‌سان کنم

Гуфтӣ ки сабри чора дар дасти файз ро

گفتی که صبر چارهٔ در دست فیض را

Бар сабр низ сабр надорам чаҳ сон кунам

بر صبر نیز صبر ندارم چه‌سان کنم