Бода биор соқио то ки бамӣ вузӯ кунам
باده بیار ساقیا تا که بمی وضو کنم
Маст худо шавам нахусти пас бнмоз рӯ кунам
مست خدا شوم نخست پس بنماز رو کنم
Кӯзаи гарон чу оқибат аз сари ман сабу кунанд
کوزهگران چو عاقبت از سر من سبو کنند
Баҳри шароби ишқи ҳақи худ сари худ сабу кунам
بهر شراب عشق حق خود سر خود سبو کنم
Бўӣӣ аз оншроб агар вақт намоз бишинавам
بوئی از آنشراب اگر وقت نماز بشنوم
Рӯ чу бқблаҳ оварам атри биҳишт бӯ кунам
رو چو بقبله آورم عطر بهشت بو کنم
Чист биҳишту атри он буи худо расад аз он
چیست بهشت و عطر آن بوی خدا رسد از آن
Масти худоӣ чун шавам кори худо накӯ кунам
مست خدای چون شوم کار خدا نکو کنم
Гар нарасад баҷоами даст ё бсбў расад шикаст
گر نرسد بجام دست یا بسبو رسد شکست
Бода захм бидам кашам дар даҳан ва гулӯ кунам
باده زخم بدم کشم در دهن و گلو کنم
Бода буд чу ҷони маро гар нарасад равони маро
باده بود چو جان مرا گر نرسد روان مرا
Ғӯтаи занами даруни хам тан биравон фурӯ кунам
غوطه زنم درون خم تن بروان فرو کنم
Сар чу з метиҳӣ шавад нест ба ҷузи кадуии хушк
سر چو ز می تهی شود نیست به جز کدوی خشک
Ман бикии кадуӣ май чораи ин каду кунам
من بیکی کدوی می چارهٔ این کدو کنم
Гар нкшми шароб ӯ пас бача хўшдлӣ зем
گر نکشم شراب او پس بچه خوشدلی زیم
Гар накунам ҳадис ӯ пас бача гуфтугӯ кунам
گر نکنم حدیث او پس بچه گفتگو کنم
Кафтари маст ӯ манам бар сари даст ӯ манам
کفتر مست او منم بر سر دست او منم
Зон бншоти бихўдии бақари бқў бқў кунам
زان بنشاط بیخودی بقر بقو بقو کنم
Дар азалам шароб дод ҷоми аласт ноб дод
در ازلم شراب داد جام الست ناب داد
Бози кашам аз он шароби мастии куҳна нав кунам
باز کشم از آن شراب مستی کهنه نو کنم
Гар зи табиби ошиқони марҳам Лутфӣ оядам
گر ز طبیب عاشقان مرهم لطفی آیدم
Захми ҳазор соларо дар нафасӣ руфӯ кунам
زخم هزار ساله را در نفسی رفو کنم
Сари нкшм з ҳамРаҳон по бикашам зи гмрҳон
سر نکشم ز همرهان پا بکشم ز گمرهان
Пушт кунам бдшмнони ҷониби дӯст рӯ кунам
پشت کنم بدشمنان جانب دوست رو کنم
Чанд баҳри ҷҳаҳи дувуми сухраи ин ва он шавам
چند بهر جهه دوم سخره این و آن شوم
Сӯии ҳабиби худ рӯм рӯй биравӣ ӯ кунам
سوی حبیب خود روم روی بروی او کنم
Бас ки марои з хеш ронад бас ки бсинаҳ риш монад
بس که مرا ز خویش راند بس که بسینه ریش ماند
Файзи бёзи қаҳр ӯ рӯй блтФ ӯ кунам
فیض بیاز قهر او روی بلطف او کنم