Ранҷида аз ман мегузашт гуфтам чаҳ кардам ҷони ман

رنجیده از من میگذشت گفتم چه کردم جان من

Гуфтои зи пешами даври шӯ дигар бигард ман матн

گفتا ز پیشم دور شو دیگر بگرد من متن

Аз мо шикоят мекунӣ сарро ҳикоят ме кунӣ

از ما شکایت می‌کنی سر را حکایت می‌کنی

Моро съоит мекунӣ аз ишқи мо худ дам мазан

ما را سعایت میکنی از عشق ما خود دم مزن

Ту марди ишқи мо на ҷавру ҷафоро хона

تو مرد عشق ما نهٔ جور و جفا را خانهٔ

Ту қобили инҳо на даъвӣ макун ишқ чу ман

تو قابل اینها نهٔ دعوی مکن عشق چو من

зи андӯҳу ғам дам мезанӣ бар захм марҳам менаҳй

ز اندوه و غم دم میزنی بر زخم مرهم مینهی

Дил мекунӣ аз ғами тиҳии дил аз висол мо бикун

دل میکنی از غم تهی دل از وصال ما بکن

Карданд муштоқони мо дар роҳи мо ҷонҳо фидо

کردند مشتاقان ما در راه ما جانها فدا

Ту мигризӣ аз балои осӯдаи шӯ ҷонӣ макун

تو میگریزی از بلا آسوده شو جانی مکن

Гуфтам сарат гирдам бигӯ аз ҳарчӣ ман кардам бигӯ

گفتم سرت گردم بگو از هرچه من کردم بگو

эй чора дардам бигӯ дил кун тиҳии зи андӯҳи ман

ای چارهٔ دردم بگو دل کن تهی ز اندوه من

Бад кардам ва шармандаам пеши ту сарафканда ам

بد کردم و شرمنده‌ام پیش تو سرافکنده‌ام

Хуии турои ман бандаам теғи ҷафо бар ман мазан

خوی ترا من بنده‌ام تیغ جفا بر من مزن

Азтўчсон битавон гусехт взтўчаҳ сон битавон гурехт

ازتوچسان‌بتوان‌گسیخت وزتوچه‌سان بتوان‌گریخت

Хӯни маро бояд чу рехт инак серум гардан бизан

خون مرا باید چو ریخت اینک سرم گردن بزن

Аз файзи доман дар макаш аз чокари худ сари макаш

از فیض دامن در مکش از چاکر خود سر مکش

Бар лавҳи ҷурмаш хат бикаш бар оташи дили оби зан

بر لوح جرمش خط بکش بر آتش دل آب زن

Гар нагузарӣ аз ҷурми ман ҷони ман он тесту тан

گر نگذری از جرم من جان من آن تست و تن

Теғӣ бикаш бар ман бизан миннати буна бар ҷони ман

تیغی بکش بر من بزن منت بنه بر جان من