Нӯши ман неш макун даврам аз хеш макун

نوش من نیش مکن دورم از خویش مکن

Ҷигарам риш макун даврам аз хеш макун

جگرم ریش مکن دورم از خویش مکن

Орзӯии дили ман , ҳал ҳар мушкили ман

آرزویِ دلِ من  ، حلِّ هر مشکل من

Мақсаду ҳосили ман , даврам аз хеш макун

مقصد و حاصلِ من ، دورم از خویش مکن

Бтўи ман зинда шудам ҷон поянда шудам

بتو من زنده شدم جان پاینده شدم

Шамъ поянда шудам даврам аз хеш макун

شمع پاینده شدم دورم از خویش مکن

Бе ту эй ҷон касе бар наёрам нафасӣ

بی‌تو ای جان کسی بر نیارم نفسی

Чун зайд бе ту касе даврам аз хеш макун

چون زید بی‌تو کسی دورم از خویش مکن

эй равони ду ҷаҳони ошкороу ниҳон

ای روان دو جهان آشکارا و نهان

Аз ту даврӣ натавон даврам аз хеш макун

از تو دوری نتوان دورم از خویش مکن

Тоҷи ман афсари ман сари ман сарвари ман

تاج من افسر من سر من سرور من

Ҳодӣу раҳбари ман даврам аз хеш макун

هادی و رهبر من دورم از خویش مکن

Роҳи ман манзили ман баҳри ман соҳили ман

راه من منزل من بحر من ساحل من

Ошнои дили ман даврам аз хеш макун

آشنای دل من دورم از خویش مکن

Ёри ман ёвари ман дили ман дилбари ман

یار من یاور من دل من دلبر من

Мӯнису ғмхўри ман даврам аз хеш макун

مونس و غمخور من دورم از خویش مکن

Гарчи ҳастанд басӣ нест аз баҳр касе

گرچه هستند بسی نیست از بهر کسی

Ҷузи ту фарёди рисии даврам аз хеш макун

جز تو فریاد رسی دورم از خویش مکن

Аз рахт ҳастӣ файзу зи лабати мастии файз

از رخت هستی فیض و ز لبت مستی فیض

Вази қадати пастии файз , даврам аз хеш макун

وز قدَت پستیِ فیض ، دورم از خویش مکن