Бирафт аз барам оннигор ягона

برفت از برم آن نگار یگانه

Дилам шуд бадунболи ҳасанаши равона

دلم شد بدنبال حسنش روانه

Сухан аз фироқаш чаҳ гуяд забонам

سخن از فراقش چه گوید زبانم

Ту гўӣӣ кашад оташи дили забона

تو گوئی کشد آتش دل زبانه

Чу ҳарфи гуҳари бориш аз нома хонам

چو حرف گهر بارش از نامه خوانم

Гуҳар мешавад ашки ман донаи дона

گهر میشود اشک من دانه دانه

Бурун рафт аз сина бо кӯҳи андӯҳ

برون رفت از سینه با کوه اندوه

Бадунбол дил медувум хонаи хона

بدنبال دل میدوم خانه خانه

Диламро ғамаш кард сӯрохи сӯрох

دلم را غمش کرد سوراخ سوراخ

Батадрӣҷ беминнат ва бе гамона

بتدریج بی منت و بی گمانه

Ғами дил на бгзошти ҷои фароғат

غم دل نه بگذاشت جای فراغت

Абас мутрибам месарояд тарона

عبث مطربم میسراید ترانه

Агар нестам қобили базми васлаш

اگر نیستم قابل بزم وصلش

Писандам буд ҷой дар остона

پسندم بود جای در آستانه

Бгўшм расидааст то қиссаи ишқ

بگوشم رسیده است تا قصهٔ عشق

Дигар қсҳо нест алои фасона

دگر قصها نیست الا فسانه

Абаси даст ва по мезанӣ файзи бшкиб

عبث دست و پا میزنی فیض بشکیب

Чаҳ гӯна сар ояд ғами ҷовдона

چه گونه سر آید غم جاودانه

Халосӣ муяссар нагардад касе ро

خلاصی میسر نگردد کسی را

Ки уфтад дарин қулзуми бекарона

که افتد درین قلزم بیکرانه