Пуртӯй аз меҳри рӯят дар ҷаҳони андохтӣ

پرتوی از مهر رویت در جهان انداختی

Оташӣ дар хирман шӯред гони андохтӣ

آتشی در خرمن شورید گان انداختی

Икнзр кардӣ басӯии дили зи чашми шоҳидон

یکنظر کردی بسوی دل ز چشم شاهدان

Зон назари баси Фтнҳо дар ҷисму ҷони андохтӣ

زان نظر بس فتنها در جسم و جان انداختی

Дар дилам ҷо кардӣ ва кардӣ маро аз ман тиҳӣ

در دلم جا کردی و کردی مرا از من تهی

То маро аз ҳастӣ худ дар гумони андохтӣ

تا مرا از هستی خود در گمان انداختی

Шуълаи ҳасани ту дӯш афрӯхт дилҳоро чу шамъ

شعله حسن تو دوش افروخت دلها را چو شمع

Ин чаҳ оташ буд комшб дар ҷаҳони андохтӣ

این چه آتش بود کامشب در جهان انداختی

Дар канорам будӣ ва месӯхт ҷонам дар миён

در کنارم بودی و میسوخت جانم در میان

Оташи сӯзони ниҳон чун дар миёни андохтӣ

آتش سوزان نهان چون در میان انداختی

То қиёмат қолабам хоҳад тпид аз завқи он

تا قیامت قالبم خواهد طپید از ذوق آن

Тири мижгони сӯии ман то бикмони андохтӣ

تیر مژگان سوی من تا بیکمان انداختی

Дида аз хоб адам нагушӯда гардиданди маст

دیده از خواب عدم نگشوده گردیدند مست

Чун Нидоӣ « кун » бигӯаш инсу ҷони андохтӣ

چون ندای «کن» بگوش انس و جان انداختی

Сӯй « ӯ аднӣ » равони гаштанди муштоқони васл

سوی «او ادنی» روان گشتند مشتاقان وصل

То хитоб « арҷъӣ » дар малику ҷони андохтӣ

تا خطاب «ارجعی» در ملک و جان انداختی

Ҳаркасии пушту паноҳ олимӣ шуд то зи лутф

هرکسی پشت و پناه عالمی شد تا ز لطف

Сояи худ бар сари ин биксони андохтӣ

سایهٔ خود بر سر این بیکسان انداختی

Шуд канори ҳамдамони дарёии хӯн аз ашги файз

شد کنار همدمان دریای خون از اشگ فیض

Қиссаи пари ғуссааш то дар миёни андохтӣ

قصهٔ پر غصه‌اش تا در میان انداختی