Дар дилу ҷони ман чаҳ ҷои дорӣ

در دل و جان من چه جا داری

Рӯй аз ман ниҳон чаро дорӣ

روی از من نهان چرا داری

Онкии дил дар ту бастаи пайваста

آنکه دل در تو بسته پیوسته

То бкӣ аз худати ҷудои дорӣ

تا بکی از خودت جدا داری

Ҳамаи шаб бар дар ту минолм

همه شب بر در تو مینالم

Ту нгўӣӣ чаҳ муддаои дорӣ

تو نگوئی چه مدعا داری

Ноумедам макун зи худ ҷоно

ناامیدم مکن ز خود جانا

Бомидӣ ки аз худои дорӣ

بامیدی که از خدا داری

Ошноӣӣ ба ҷуз ту нест маро

آشنائی به جز تو نیست مرا

Ту ба ҷузи ман баси ошнои дорӣ

تو به جز من بس آشنا داری

Чун тўӣии асли хуррамӣу тараб

چون توئی اصل خرمی و طرب

Дар ғаму меҳнатам чаро дорӣ

در غم و محنتم چرا داری

Миси худ мизнми боксирт

مس خود میزنم باکسیرت

Ки ту аз ҳасани кимиёи дорӣ

که تو از حسن کیمیا داری

Сӯхти ҷонам аз оташи даврӣ

سوخت جانم از آتش دوری

Бедилиро чунин равои дорӣ

بیدلی را چنین روا داری

Душманонро бъишу хуррами шод

دشمنان را بعیش و خرم شاد

Дӯстро дар ғаму балои дорӣ

دوست را در غم و بلا داری

Ҳар чаҳ ӯ бо ту мекунад некӯаст

هر چه او با تو میکند نیکوست

Файзи охири ҷуз ӯ крои дорӣ

فیض آخر جز او کرا داری