Гуфтӣ маро назд ман ои ту оташии ту оташӣ

گفتی مرا نزد من آ تو آتشی تو آتشی

Тарсам бисӯзоне марои ту оташии ту оташӣ

ترسم بسوزانی مرا تو آتشی تو آتشی

Ман тирау дили сӯхтаи ту равшану афрӯхта

من تیره و دل سوخته تو روشن و افروخته

Ман сӯхтаи ман сӯхтаи ту оташии ту оташӣ

من سوخته من سوخته تو آتشی تو آتشی

Ман нестам алохсии ту сӯхтӣ чун ман басӣ

من نیستم الاخسی تو سوختی چون من بسی

Кӣ ҷони барад аз ту касе ту оташии ту оташӣ

کی جان برد از تو کسی تو آتشی تو آتشی

Дар васли ту чун ахгарами мисўзм оташ мехӯрам

در وصل تو چون اخگرم میسوزم آتش میخورم

Дар фурқатати хокистарами ту оташии ту оташӣ

در فرقتت خاکسترم تو آتشی تو آتشی

Гуҳ гармӣ омӯзем гоҳе з тоб афрӯзем

گه گرمی آموزیم گاهی ز تاب افروزیم

Гоҳе тамомӣ сӯзем ту оташии ту оташӣ

گاهی تمامی سوزیم تو آتشی تو آتشی

Чун шуълаи хандон ва хушӣ месӯзӣ вср мекашӣ

چون شعله خندان و خوشی میسوزی وسر میکشی

Хуши хуши кашии хуши хуши кашии тўотшии тўотшӣ

خوش‌خوش‌کشی خوش‌خوش‌کشی توآتشی توآتشی

Хуии тўдоғи ман басаст рӯяти чароғи ман бас аст

خوی توداغ من بس است‌رویت‌چراغ من‌بس است

Нурати суроғи ман басаст ту оташии ту оташӣ

نورت سراغ من بس است تو آتشی تو آتشی

Аз рӯй ту дорам зё аз гармят дорам бақо

از روی تو دارم ضیا از گرمیت دارم بقا

Оем ?бирти гирдами фанои ту оташии ту оташӣ

آیم برت گردم فنا تو آتشی تو آتشی

Гуҳи файзро сар каш кунӣ гуҳи софӣ ва биғш кунӣ

گه فیض را سر کش کنی گه صافی و بیغش کنی

Гуҳи оташ оташ кунӣ ту оташии ту оташӣ

گه آتش آتش کنی تو آتشی تو آتشی