Ҷудо шуд аз бар ман он инсии рӯҳонӣ

جدا شد از بر من آن انسی روحانی

Шудам асири балои фироқи ҷисмонӣ

شدم اسیر بلای فراق جسمانی

Бирафт ёр ва аз ӯ монад ҳасратӣ дар дил

برفت یار و از او ماند حسرتی در دل

Ману хаёли вайу гуфтугӯии пинҳонӣ

من و خیال وی و گفتگوی پنهانی

Бирафт равшании чашм ва шуд ҷаҳони тира

برفت روشنی چشم و شد جهان تیره

На шаб шиносам ва на рӯз аз парешоне

نه شب شناسم و نه روز از پریشانی

Буд ки бор дигар хизматаш шавад рӯзӣ

بود که بار دگر خدمتش شود روزی

Кунам бтлът ӯ бози дидаи нӯронӣ

کنم بطلعت او باز دیده نورانی

Шавад ки боз ба байнами лақои маймунаш

شود که باز به بینم لقای میمونش

Висол ӯ бмн ва ман бўслши арзонӣ

وصال او بمن و من بوصلش ارزانی

Буд баномаи мшгини аўФтди назарам

بود بنامهٔ مشگین اوفتد نظرم

Кашам бидида аз он серумаи сулаймонӣ

کشم بدیده از آن سرمهٔ سلیمانی

Бдидни хат ӯ дида ам шавад равшан

بدیدن خط او دیده‌ام شود روشن

Бхўондн суханонаш кунам гули афшонӣ

بخواندن سخنانش کنم گل ‌افشانی

Биёи висол ки то зиндагии зи сари гирам

بیا وصال که تا زندگی ز سر گیرم

Бирав фироқи бабр аз барам гарони ҷонӣ

برو فراق ببر از برم گران جانی

зи файз то нафасӣ ҳаст муждаи васлӣ

ز فیض تا نفسی هست مژده وصلی

Ки ан қариб равад зини сарочаи фонӣ

که عن قریب رود زین سراچهٔ فانی