Бхромшӣ чаҳ шавад агар сӯии ошиқон гузарӣ кунӣ

بخرامشی چه شود اگر سوی عاشقان گذری کنی

Бнўозшӣ чаҳ зиён диҳад бмнтзрон назарӣ кунӣ

بنوازشی چه زیان دهد بمنتظران نظری کنی

На ки ташнаи шароби тўӣим на ки хастаи хароби тўӣим

نه که تشنهٔ شراب توئیم نه که خستهٔ خراب توئیم

Чаҳ шавад бмо назарӣ кунӣ сӯии хоки мо гузарӣ кунӣ

چه شود بما نظری کنی سوی خاک ما گذری کنی

з барои ҳар ки менагарм ҳамаи Меҳрӣу вафоу карам

ز برای هر که می‌نگرم همه مهری و وفا و کرم

Чаҳ шавад агар ту бо ман зор кунӣ ончӣ бо дгарӣ кунӣ

چه شود اگر تو با من زار کنی آنچه با دگری کنی

Ту баҳман бигӯ ки чаҳ рой туаст бикунами ман ончӣ ризоӣ туаст

تو بهمن بگو‌ که چه رای توست بکنم من آنچه رضای توست

Чаҳ шавад дили ҳазини марои разли худат хабарӣ кунӣ

چه شود دل حزین مرا رذل خودت خبری کنی

Ман хастаро табиб қазо набӯд ба ҷузи шароби ҷафо

من خسته را طبیب قضا نبود به جز شراب جفا

Чаҳ шавад бигӯ бакори мо зираи вафо қадре кунӣ

چه شود بگو بکار ما زره وفا قدری کنی

Чаҳ буд бисозӣ агар бшроби ашгу кабоби дил

چه بود بسازی اگر بشراب اشگ و کباب دل

На ғами шароб дигар хурӣ ва на зикри мо ҳзрӣ кунӣ

نه غم شراب دگر خوری و نه ذکر ما حضری کنی

Саодатӣ буд онзмон ки равони шӯии сӯии ломакон

سعادتی بود آنزمان که روان شوی سوی لامکان

Фиканӣ зи худ ғами бори худ сӯии ёри худ сафарӣ кунӣ

فکنی ز خود غم بار خود سوی یار خود سفری کنی

Бидиҳии марои бўсл ӯ на сабурии зи ҷамол ӯ

بدهی مرا بوصل او نه صبوری ز جمال او

Ту дарин муомилае дуо чаҳ шавад агар асарӣ кунӣ

تو درین معامله‌ای دعا چه شود اگر اثری کنی

Ғазалӣ бихон зи шеъри терм буд онкӣ дар суханони файз

غزلی بخوان ز شعر ترم بود آنکه در سخنان فیض

зи даҳони худ намакии зании зи либоси худ шукрӣ кунӣ

ز دهان خود نمکی زنی ز لباس خود شکری کنی