Саҳари зи ҳотиф ғайбам расед ҳиҳоӣӣ

سحر ز هاتف غیبم رسید هیهائی

Фитод дар сари ман шӯришӣу ғўғоӣӣ

فتاد در سر من شورشی و غوغائی

Шудам зи шаҳри бурун то бкоми дили нолам

شدم ز شهر برون تا بکام دل نالم

Ки шӯрро набӯд чораи ғайри сҳроӣӣ

که شور را نبود چاره غیر صحرائی

Бадали навози худам дар мақоми розу ниёз

بدل نواز خودم در مقام راز و نیاز

Сухан кашида бҷоӣии зи шӯри сўдоӣӣ

سخن کشیده بجائی ز شور سودائی

Ки аз шунидану гуфтани з хештан рафтам

که از شنیدن و گفتن ز خویشتن رفتم

Бхўиши бози расидами зи завқи оўоӣӣ

بخویش باز رسیدم ز ذوق آوائی

Чаҳ гуфт ? гуфт туро чун манӣ яке бошад

چه گفت؟ گفت تو را چون منی یکی باشد

Марост чун ту басии андалеби шидоӣӣ

مراست چون تو بسی عندلیب شیدائی

Куҷо рӯй з дар ман куҷо туоне рафт

کجا روی ز در من کجا توانی رفت

Бғир дар гуҳ мо ҳаст дар ҷаҳони ҷоӣӣ ?

بغیر در گه ما هست در جهان جائی؟

Биё биё баталаб ҳар чаҳ хоҳӣ аз дар мо

بیا بیا بطلب هر چه خواهی از در ما

Ки ҳаст ӣнҷо ҳар матлаби мҳёӣӣ

که هست اینجا هر مطلب مهیائی

Суҷуд кардам ва гуфтам марои з ту чизеаст

سجود کردم و گفتم مرا ز تو چیزیست

Ки ёфт менашавад назд чун ту мўлоӣӣ

که یافت می نشود نزد چون تو مولائی

Марост лиззати зории бдргаҳ чаҳ тўӣӣ

مراست لذت زاری بدرگه چه توئی

Туро куҷоаст чунин неъматӣу оқоӣӣ

تو را کجا است چنین نعمتی و آقائی

Гарм бхўиш бихонӣ зи завқ ҷон бидиҳам

گرم بخویش بخوانی ز ذوق جان بدهم

Варами зи пеши броӣии хушами бпрўоӣӣ

ورم ز پیش برائی خوشم بپروائی

Хушами бқҳри ту чун лутф ҳар чаҳ хоҳӣ кун

خوشم بقهر تو چون لطف هر چه خواهی کن

Маро чаҳ ёро эй ёр то буд роӣӣ

مرا چه یارا ای یار تا بود رائی

Хушо дилӣ ки дар он ҷой чун тўӣӣ бошад

خوشا دلی که در آن جای چون توئی باشد

Хушо сиррӣ ки дар он ҳаст аз ту сўдоӣӣ

خوشا سری که در آن هست از تو سودائی

Куҷои рӯми з дар ту куҷо тавонам рафт

کجا روم ز در تو کجا توانم رفت

Куҷост дар ду ҷаҳони ғайр дар гуҳати ҷоӣӣ

کجاست در دو جهان غیر در گهت جائی

Дилам хушаст ки дар ваии гирифтаи манзил

دلم خوش است که در وی گرفتهٔ منزل

Крости ҳамчуи ту ёри латифи зибоӣӣ

کراست همچو تو یار لطیف زیبائی

Сари ман ва дар ту то нафас буд дар тан

سر من و در تو تا نفس بود در تن

Ки файзро набӯд ғайри ту тмноӣӣ

که فیض را نبود غیر تو تمنائی