Смоءу арзу малоики нуҷуму шамсу қамар

سماء و ارض و ملائک نجوم و شمس و قمر

Сбоъу ваҳшу бҳоӣми туюру ҷину башар

سباع و وحش و بهائم طیور و جن و بشر

Набӯд мақсади ақсои зи офариниши кул

نبود مقصد اقصی ز آفرینش کل

Магари вуҷӯди яке бандаи хуҷастаи гуҳар

مگر وجود یکی بنده خجسته گهر

Ки бандагӣ кунад ӯ аз раҳи шносоӣӣ

که بندگی کند او از ره شناسائی

На бар умеди биҳишт ва на бими нори сқр

نه بر امید بهشت و نه بیم نار سقر

Буд зи маъсияту ҷаҳлу ширку шаки маъсӯм

بود ز معصیت و جهل و شرک و شک معصوم

Худоиро ба ҳақиқати мутӣъу фармон бар

خدای را به حقیقت مطیع و فرمان بر

Вуҷӯд ӯ сабаб буд осмону замин

وجود او سبب بود آسمان و زمین

Бақоӣ ӯ сабаби интизоми зеру зибр

بقای او سبب انتظام زیر و زبر

Аз ӯ тиҳӣ набӯд як нафаси замину замон

از او تهی نبود یک نفس زمین و زمان

Аз ҳукм ӯ накушуд сари дамӣ на хушк ва на тар

از حکم او نکشد سر دمی نه خشک و نه تر

Ба сӯии ҳақи бахуд аз худ сафар кунад дар худ

به سوی حق بخود از خود سفر کند در خود

Шавад зи сари худои пари тиҳии зи васфи башар

شود ز سرّ خدا پر تهی ز وصف بشر

Чу кор халқ бисозад з худ бипардозад

چو کار خلق بسازد ز خود بپردازد

Равад ба олам аъло расад яке дигар

رود به عالم اعلی رسد یکی دیگر

зи ҷинс ӯ ба дил ӯ расад зи олами ғайб

ز جنس او به دل او رسد ز عالم غیب

Ба ҷой ӯ биншинад шавад ҷаҳон парвар

به جای او بنشیند شود جهان پرور

зи ҳақи сухан шунӯд гуяд он сухан бо халқ

ز حق سخن شنود گوید آن سخن با خلق

Забон буд ба сӯии зеру гӯш ба сӯии зибр

زبان بود به سوی زیر و گوش به سوی زبر

Миёни холиқу махлуқ тарҷумон бошад

میان خالق و مخلوق ترجمان باشد

Гуҳии набӣ буду гуҳи васии пайғамбар

گهی نبی بود و گه وصی پیغمبر

Эмоми ҳодӣу раҳбар буд хилоиқ ро

امام هادی و رهبر بود خلایق را

Буд итоат ӯ фарз бар ҳама яксар

بود اطاعت او فرض بر همه یکسر

Фариза бошад кӯро тамом бишносад

فریضه باشد کو را تمام بشناسد

Ба шахсу васфи эмом ва бақадр рифъату фар

به شخص و وصف امام و بقدر رفعت و فر

Расӯл гуфт ки ҳар кас бамурд ва ӯ нашнохт

رسول گفت که هر کس بمرد و او نشناخت

Эмоми аср , пас ӯ марди ҷоҳилу абтар

امام عصر، پس او مرد جاهل و ابتر

Буд муназзаҳ аз авсофи соири мардум

بود منزّه از اوصاف سایر مردم

Буд мутаҳҳар аз адноси носи тн‏прўр

بود مطهّر از ادناس ناس تن‏پرور

Халифаи ҳақ ва дод ар халқу ҳокими шаръ

خلیفه حق و داد ار خلق و حاکم شرع

Назири ақли кулу мабдау маъоди башар

نظیر عقل کل و مبدأ و معاد بشر

Сутуни оламу мақсӯди коргоҳи вуҷӯд

ستون عالم و مقصود کارگاه وجود

Дарахти сунъу тркўнро ҳаёту самар

درخت صنع و ترکون را حیات و ثمر

Туфайл ӯ ҳамаи коиноти сар то по

طفیل او همه کائنات سر تا پا

Барои ӯ ҳамаи нақшҳо зи по то сар

برای او همه نقشها ز پا تا سر

Ба як нафас набӯдгар эмом дар олам

به یک نفس نبود گر امام در عالم

Дар он нафас шавад ин халқи ҷумлаи зеру зибр

در آن نفس شود این خلق جمله زیر و زبر

Набии мости сару сарвари аъиммаи кун

نبیِّ ماست سر و سرور ائمه کون

Шаванд ҷамъ ба зери ливоаш дар маҳшар

شوند جمع به زیر لواش در محشر

Дигар алӣ ва дигар ёздаҳи сулола ӯ

دگر علیّ و دگر یازده سلاله او

Ки итрат набӣанду васии он сарвар

که عترت نبی‏اند و وصیِّ آن سرور

Ҳасан давосту Муҳамади сеу алии ҳам се

حسن دواست و محمد سه و علی هم سه

Ҳусайну ҷаъфару Мӯсо буд се дигар

حسین و جعفر و موسی بود سه دگر

Сафинаи ист ба дарёии фитнаи ҳофизи мо

سفینه ایست به دریای فتنه حافظ ما

зи мавҷҳои залол , аҳлбити пайғамбар

ز موجهای ضلال، اهلبیت پیغمبر

Ду ҷонишини худ аз баҳр мо гузошт расӯл

دو جانشین خود از بهر ما گذاشت رسول

Яке китобу дувуми аўсёии поки гуҳар

یکی کتاب و دوم اوصیای پاک گهر

зи ҳам ҷудо нашаванд ин ду то ба ӯ барисанд

ز هم جدا نشوند این دو تا به او برسند

Канори ҳавзи пар аз оби чашмаи кавсар

کنار حوض پر از آب چشمه کوثر

Васӣаст баъди васии ҳуҷҷату Халифаи ҳақ

وصی است بعد وصی حجت و خلیفه حق

Мусалсаласт баҳами нгслди зи якдигар

مسلسل است بهم نگسلد ز یکدیگر

зи итраташи ҳуҷаҷи аллоҳ бар сиблати бадал

ز عترتش حجج اللّه بر سبیل بدل

Ҳамеша бӯда ва ҳастанд махфӣу мазҳар

همیشه بوده و هستند مخفی و مظهر

Эмому ҳуҷҷати мо ғоӣбаст аз мардум

امام و حجت ما غائب است از مردم

зи хавфи зулми аъодӣу иллати дигар

ز خوف ظلم اعادی و علّت دیگر

з тоғиӣӣ набӯд байъатӣ ба гардан ӯ

ز طاغیئی نبود بیعتی به گردن او

Ки то ба ҳақ кунад ӯ ҳукм бар ҷамеъи башар

که تا به حق کند او حکم بر جمیع بشر

Нагӯям он ки ҳаминаст сари ғайбат ӯ

نگویم آن که همین است سرّ غیبت او

Дигар вуҷӯҳ ва ҳукм ҳаст зоҳиру мзмр

دگر وجوه و حکم هست ظاهر و مضمر

Мунофиқӣ ки буд куштанӣ ба давлат ӯ

منافقی که بود کشتنی به دولت او

Ба сулб ар будаш муъминони фармон бар

به صلب ار بودش مؤمنان فرمان بر

Заруратаст ки таъхир дар зуҳӯр шавад

ضرورتست که تأخیر در ظهور شود

Ки тоз ғайби бароянди он ҳама яксар

که تاز غیب برآیند آن همه یکسر

Амири муттақеон низ зин сабаб бигузашт

امیر متقیان نیز زین سبب بگذشت

зи ҳақи хеш ва назд теғ бар сегон сқр

ز حق خویش و نزد تیغ بر سگان سقر

Набарди даст ба шамшер ва сабр кард ва нишаст

نبرد دست به شمشیر و صبر کرد و نشست

Гузошт то ки абӯи бикр ҷо гирифту умр

گذاشت تا که ابو بکر جا گرفت و عمر

Ки то вуҷӯд пазиранд неку бади зи аслоб

که تا وجود پذیرند نیک و بد ز اصلاب

Ҳар онкӣ то ба қиёмат қазо шудасту қадар

هر آنکه تا به قیامت قضا شدست و قدر

Нагӯям он ки ҳамин буд сару ҳикмати он

نگویم آن که همین بود سرّ و حکمت آن

Ки буд ҳикмат бисёр аз вуҷӯҳ дигар

که بود حکمت بسیار از وجوه دگر

Аз он ҳукми яке ин буд то шавад зоҳир

از آن حِکم یکی این بود تا شود ظاهر

Ки кист пайрави хайру кадоми тобеъи башар

که کیست پیرو خیر و کدام تابع بشر

Мғрбли азал аз меҳр ӯ яке ғарбол

مُغَربِل ازل از مهر او یکی غربال

Бсохт то ки бурун оварад зи коҳи самар

بساخت تا که برون آورد ز کاه ثمر

Вуҷӯҳи маслиҳати андари бало буд пинҳон

وجوه مصلحت اندر بلا بود پنهان

Фунуни хайр буд мундараҷи басӣ дар шар

فنون خیر بود مندرج بسی در شر

Хафои Меҳдӣ ҳодӣаст маҳзи хайру савоб

خفای مهدی هادی است محض خیر و صواب

Валек омма надорад зи сари кори хабар

ولیک عامه ندارد ز سرّ کار خبر

Чу ӯ зуҳӯр кунад кули халқ сар бунаанд

چو او ظهور کند کل خلق سر بنهند

Ба тўъу кара чаҳ аҳли ҷинон чаҳ аҳли сқр

به طوع و کره چه اهل جنان چه اهل سقر

Ҷаҳон тамом шавад равшану замони пари нур

جهان تمام شود روشن و زمان پر نور

Чунон ки асри набӣ буд балки зон беҳтар

چنان که عصر نبی بود بلکه زان بهتر

Хуши он замон ва аз он хуштар онкӣ дарёбем

خوش آن زمان و از آن خوشتر آنکه دریابیم

Агар мадад битавонем кард аз он хуштар

اگر مدد بتوانیم کرد از آن خوشتر

Қиёми қоими мо зуд кун худовандо

قیام قائم ما زود کن خداوندا

Ҳулӯли мӯати марои дайр то хӯрам зу бар

حلول موت مرا دیر تا خورم زو بر

Ба аср ӯ чаҳ тнъм кунему шодии файз

به عصر او چه تنعم کنیم و شادی فیض

Худо насиб кунад шиъаро ҳама яксар

خدا نصیب کند شیعه را همه یکسر