Қасидаи 1 - офариниши арвоҳи аъиммаи ҳудоу қиссаи ҳазрати одаму ҳавво: Арвоҳ дар азал ба саропардаи бақо
Хилқати анвори чаҳордаҳи маъсӯм ( алайҳими ассалом ): Аз чордаҳ вале мсмӣ ба ҳафт исм
Имтиёзи шиъёни аҳли байт: Дар гӯши шиъа чун зи саноашон садо расед
Дарбора хилқати ҳазрати одам: Чун навбати вуҷӯд ба абадон мо расед
Саҷдаи Фариштагону саркашии Иблис: Пас амр шуд малоикаро саҷда оваред
Тамоси одам бо ҳавво: Одам чу дид сӯрати зебои длФриб
Наҳй аз хӯрдани миваи дарахти мамнӯъ: Пас аз ҷаноб қудс раседаш бишоратӣ
Дарахти мамнӯъи дарахти илм буд: Одам чу дид мкрмту саҷдау биҳишт
Дарахти илми махсӯси аҳлбити исмат буд: Одами зи ҳасану баҳҷати он дар шигифт монад
Азимати мақоми аъиммаи ҳудо ( ъ ): Одами з рашк кард таманнои илмашон
Одами фиреб Иблис нахурд: Иблис дид кодми хокӣ бузург шуд
Наздик шудани ҳавво ба дарахти мамнӯъ: Маъюс шуд зи одам ва шуд сӯии зўҷҳ аш
Ҳавво фиреб хӯрду одамро фиреб дод ?: Ҳавво чу дид эминии роҳу рафъи манъ
Табъиди одаму ҳавво аз биҳишт: Амр омад аз ҷаноби илоҳӣ ки аҳбтўо
Панҷ нури муқаддаси василаи тақарруб ба худост: Омад Нидо ки мо ба ту гуфтеми пеш аз ин
Тавбаи одаму қабули он: Одам қабул кард ва дигар тавба тоза кард
Эътирофи Фариштагон ба аҷзи худ: Онгаҳ ба мъҷбони малоик хитоб кард
Аҳду мисоқи бандагон бо худо дар олами зр: Пас дасти қудрат аз қабл ҳақ ниҳода шуд
Қасидаи 2 - дар қоим бӯдани ҷаҳон ба вуҷӯди эмоми замони алайҳи ассалом: Смоءу арзу малоики нуҷуму шамсу қамар
Қасидаи 3 - бишорат ба зуҳӯри Меҳдии мавъӯду манқибати он зубдаи мавҷӯд: Мужда омад аз қудуми онкии дил ҷӯёӣ ӯст