Намози шоми ғарибон чу гиряи оғозам

نماز شام غریبان چو گریه آغازم

Ба мӯяҳои ғарибонаи қиссаи пардозам

به مویه‏‌های غریبانه قصه پردازم

Ба ёди Меҳдии ҳодии чунон бгрими зор

به یاد مهدی هادی چنان بگریم زار

Ки роҳу расми фироқ аз ҷаҳони барандозам

که راه و رسم فراق از جهان براندازم

Ман аз диёри ҳабибам на аз билоди ғариб

من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب

Мҳимно ба рафиқони худ расони бозам

مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم

Худоиро мададӣ эй рафиқи раҳ то ман

خدای را مددی ای رفیق ره تا من

Ба кӯии Меҳдии ҳодии илми броФрозм

به کوی مهدی هادی علم برافرازم

Ҳавои манзил ӯ оби зиндагонӣ ва ман

هوای منزل او آب زندگانی و من

Ба хоки оташи бегонаи сӯзаму созам

به خاک آتش بیگانه سوزم و سازم

Ба кӯй ту натавонам ба хеши раҳи бурдан

به کوی تو نتوانم به خویش ره بردن

Магар ба боли анояти диҳии ту парвозам

مگر به بال عنایت دهی تو پروازم

На ҳамдамӣ на рафиқӣ на муждаи васлӣ

نه همدمی نه رفیقی نه مژدهٔ وصلی

Бинол файз ки ҷуз нола нест дмсозм

بنال فیض که جز ناله نیست دمسازم