Агар он шоҳи дайнпарвар навозади хотири мо ро

اگر آن شاه دین پرور نوازد خاطر ما را

Ба ташрифи қудумаш хуш барафшонем ҷонҳо ро

به تشریف قدومش خوش برافشانیم جانها را

зи меҳри нотамоми мо ҷаноб ӯст мустағнӣ

ز مهر ناتمام ما جناب اوست مستغنی

Ба обу рангу холу хат чаҳ ҳоҷат рӯй зебо ро

به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را

Ман аз он нури рӯзи афзӯн ки Меҳдӣ дошт донистам

من از آن نور روز افزون که مهدی داشت دانستم

Ки муддатҳо шавад ғоӣб , нтобад ройгони мо ро

که مدتها شود غائب، نتابد رایگان ما را

Ҳадис аз шавқи он шаҳи гӯйу сари ғайбаташ кам ҷӯ

حدیث از شوق آن شه گوی و سرّ غیبتش کم جو

Ки кас нагушӯд ва накушояд ба ҳикмати ин муаммо ро

که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را

Ба як ғорат ки овараданд хайли лашкари шавқаш

به یک غارت که آوردند خیل لشکر شوقش

Чунон бурданди сабр аз дил ки таркон хон яғмо ро

چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را

Бурун аз баҳри назми дайн ки дар пой ту ифшоанд

برون از بهر نظم دین که در پای تو افشاند

Замини дарҳои дарёро , фалаки ақди сурайё ро

زمین درهای دریا را، فلک عقد ثریا را

зи қавли аҳли даъвии талхкомами файз кӣ бошад

ز قول اهل دعوی تلخکامم فیض کی باشد

Ки Меҳдӣ дар ҳадиси оради лаби лаъли шукри хўоро

که مهدی در حدیث آرد لب لعل شکر خوارا