Чашми тамошои халқ дар рух зебоӣ ӯст
چشم تماشای خلق در رخ زیبای اوست
Ҳар ки назар мекунӣ маҳв тамошоӣ ӯст
هر که نظر میکنی محو تماشای اوست
Ошиқи девонаро кори бад-ӣн қибла нест
عاشق دیوانه را کار بدین قبله نیست
Қиблаи маҷнӯни ишқи хайма Лайлоӣ ӯст
قبلهٔ مجنون عشق خیمهٔ لیلای اوست
Масаълаи зоҳидаш ҳеҷ наёяд ба кор
مسئلهٔ زاهدش هیچ نیاید به کار
Он ки лаби шоҳидаши масъала фармой ӯст
آن که لب شاهدش مساله فرمای اوست
Он бути таннозро хилвати дил манзил аст
آن بت طناز را خلوت دل منزل است
Хоҷа ба дайру ҳарами биҳдаҳ ҷӯёӣ ӯст
خواجه به دیر و حرم بیهده جویای اوست
Ҳар ки ба савдогарӣ рафт ба бозори ишқ
هر که به سوداگری رفت به بازار عشق
Мояи суди ҷаҳон дар сар савдоӣ ӯст
مایهٔ سود جهان در سر سودای اوست
Ҳалқаи девонагони силсиларо толибанд
حلقهٔ دیوانگان سلسله را طالبند
То сари занҷирашони зулф чилипоӣ ӯст
تا سر زنجیرشان زلف چلیپای اوست
Рӯзи ҷазо гар диҳанд аҷри шаби ҳиҷр ро
روز جزا گر دهند اجر شب هجر را
Равзаи ризвони ҳамин ҷои ман ва ҷой ӯст
روضهٔ رضوان همین جای من و جای اوست
Шодии имрӯзи дил аз ғам рӯйиш расед
شادی امروز دل از غم رویش رسید
Дидаи умеди ман дар раҳ фардоӣ ӯст
دیدهٔ امید من در ره فردای اوست
Рӯзи марои тираи сохт моҳи фурӯзанда Эй
روز مرا تیره ساخت ماه فروزندهای
Ки оинаи офтоб рӯй дил орой ӯст
که آینهٔ آفتاب روی دل آرای اوست
Карда марои талхи коми шоҳиди ширини лабӣ
کرده مرا تلخکام شاهد شیرین لبی
Кин ҳамаи ҷӯши магас бар сар ҳалвоӣ ӯст
کاین همه جوش مگس بر سر حلوای اوست
Иллат ҳар ҳасратии ишқи ғами афзои ман
علت هر حسرتی عشق غمافزای من
Боис ҳар ъшртии ҳасани тараб зой ӯст
باعث هر عشرتی حسن طربزای اوست
Дар талаби васл ӯ табъ ғазал хон ман
در طلب وصل او طبع غزلخوان من
Ташнаи лаби хӯни ман лаъл шкрхоӣ ӯст
تشنه لب خون من لعل شکرخای اوست
Домани он таркро сахт фурӯғӣ бигир
دامن آن ترک را سخت فروغی بگیر
Зон ки марои додҳо бар дар дороӣ ӯст
زان که مرا دادها بر در دارای اوست
Носрдини шоҳи яли муфаххари шамсу Зуҳал
ناصردین شاه یل مفخر شمس و زحل
Он ки зи рӯзи азали рои фалак рой ӯст
آن که ز روز ازل رای فلک رای اوست