Моу ҳаваси шоҳид ва май то нафасӣ ҳаст

ما و هوس شاهد و می تا نفسی هست

Кӣ хуштар аз ин дар ҳамаи олам ҳавасӣ ҳаст

کی خوش‌تر از این در همه عالم هوسی هست

эй хоҷа бааш бош ки бо он лаб май нӯш

ای خواجه بهش باش که با آن لب می‌نوش

Гар бода ба андоза нанӯшӣ асасӣ ҳаст

گر باده به اندازه ننوشی عسسی هست

Гар марди раҳе бо хабар аз нола дил бош

گر مرد رهی با خبر از نالهٔ دل باش

Зеро ки ба ҳар қофилаи бонг ҷарасӣ ҳаст

زیرا که به هر قافله بانگ جرسی هست

ё қофилаи солори раҳ каъба надонист

یا قافله سالار ره کعبه ندانست

ё он ки ба саҳрои талаби бор басӣ ҳаст

یا آن که به صحرای طلب بار بسی هست

Танҳо на ҳамин асби ман аввал қадам афтод

تنها نه همین اسب من اول قدم افتاد

КоФтодаҳ дар ин бодия ҳар сӯ фарсӣ ҳаст

کافتاده در این بادیه هر سو فرسی هست

Хоҳӣ ки дилат нашканад аз санги мукофот

خواهی که دلت نشکند از سنگ مکافات

Машкан дили касро ки дар ин хона касе ҳаст

مشکن دل کس را که در این خانه کسی هست

Аз дидаи дили сӯхтагон чеҳра мапуашон

از دیدهٔ دل‌سوختگان چهره مپوشان

эй оинаи ҳаши дор ки соҳиб нафасӣ ҳаст

ای آینه هش‌دار که صاحب نفسی هست

То дод маро аз ту ситамгар нагирифтанд

تا داد مرا از تو ستمگر نگرفتند

Кас ҳеҷ надонист ки фарёдрасӣ ҳаст

کس هیچ ندانست که فریادرسی هست

Мурғи дилам аз боғ ба тангаст фурӯғӣ

مرغ دلم از باغ به تنگ است فروغی

То ҳалқаи домӣу шикоф қафасӣ ҳаст

تا حلقهٔ دامی و شکاف قفسی هست