Ҳеҷ сар нест ки бо зулфи ту дар савдо нест

هیچ سر نیست که با زلف تو در سودا نیست

Ҳеҷ дил нест ки ин силсилааш дар по нест

هیچ دل نیست که این سلسله‌اش در پا نیست

Чун сар аз хок бар оранди шаҳидон дар ҳашар

چون سر از خاک بر آرند شهیدان در حشر

Бар сиррӣ нест ки аз теғи ту миннат ҳо нест

بر سری نیست که از تیغ تو منت‌ها نیست

наметавон ёфтан аз ҳолати чашми сияҳат

می‌توان یافتن از حالت چشم سیهت

Ки нигоҳи ту нигаҳдори дил шайдо нест

که نگاه تو نگهدار دل شیدا نیست

Ту надонам зи кадомин гулӣ эй мояи ноз

تو ندانم ز کدامین گلی ای مایهٔ ناز

Зон ки дар хоки башари ин ҳама истиғно нест

زان که در خاک بشر این همه استغنا نیست

Дидаи мустуҷиби дидор ҷамолат нашавад

دیده مستوجب دیدار جمالت نشود

Зарраи шоистаи хуршеди ҷаҳон оро нест

ذره شایستهٔ خورشید جهان‌آرا نیست

Пас чаро сарви чаман аз ҳамаи банд озод аст

پس چرا سرو چمن از همه بند آزاد است

Гар ба ҷони бандаи он сарви сеӣ боло нест

گر به جان بندهٔ آن سرو سهی بالا نیست

Гуфтамаш чашми ту эй дӯсти ҳазорон хӯн кард

گفتمش چشم تو ای دوست هزاران خون کرد

Гуфт сари мастам ва зин карда маро ҳошо нест

گفت سر مستم و زین کرده مرا حاشا نیست

Ман ба таҳқиқи санами хонаи чинро дидам

من به تحقیق صنم خانهٔ چین را دیدم

Санамиро ки дилами хоста буд онҷо нест

صنمی را که دلم خواسته بود آنجا نیست

Гоҳ кофар кунадам гоҳи мусулмон чаҳ кунам

گاه کافر کندم گاه مسلمان چه کنم

Ишқ беқоидаро қоидае пайдо нест

عشق بی‌قاعده را قاعده‌ای پیدا نیست

Соғарӣ хӯрдаам аз бодаи лаъли соқӣ

ساغری خورده‌ام از بادهٔ لعل ساقی

Ки марои ҳасрати имрӯзу ғам фардо нест

که مرا حسرت امروز و غم فردا نیست

Магари он моҳ ба шаҳр аз пай ошӯб омад

مگر آن ماه به شهر از پی آشوب آمد

Ки фурӯғии нафасии фориғи азин ғавғо нест

که فروغی نفسی فارغ ازین غوغا نیست