Дилам ба кӯии ту ҳар шом то саҳар май гашт
دلم به کوی تو هر شام تا سحر میگشت
Саҳар чу мешуд аз он кӯ ба нола бар май гашт
سحر چو میشد از آن کو به ناله بر میگشت
Пас аз муҷоҳида чун ҳамдами ту май гаштам
پس از مجاهده چون همدم تو میگشتم
Дил аз мушоҳидаи мадҳуш ва бехабар май гашт
دل از مشاهده مدهوش و بی خبر میگشت
Ба орзӯии ту як қавми кӯ ба кӯ ме рафт
به آرزوی تو یک قوم کو به کو میرفت
Ба ҷустуҷӯии ту як шаҳр дар ба дар май гашт
به جستجوی تو یک شهر در به در میگشت
Ба турраи ту касе мекашид дасти мурод
به طرهٔ تو کسی میکشید دست مراد
Ки ҳам чу гӯии зи чавгон ӯ ба сар май гашт
که هم چو گوی ز چوگان او به سر میگشت
Шаби фироқи ту дар хӯн хеш ме хуфтам
شب فراق تو در خون خویش میخفتم
зи бас ки ҳар сар мӯем чу нештар май гашт
ز بس که هر سر مویم چو نیشتر میگشت
Ғами ту ҳар чаҳ фузунаш ба нештар ме зад
غم تو هر چه فزونش به نیشتر میزد
Иродати дили сад пораи бештар май гашт
ارادت دل صد پاره بیشتر میگشت
Даҳони нӯши туро чун хаёл май бастам
دهان نوش تو را چون خیال میبستم
Луоб дар даҳанам нашаҳ шукр май гашт
لعاب در دهنم نشهٔ شکر میگشت
Шабӣ ки аз ғам рӯй ту гиря ме кардам
شبی که از غم روی تو گریه میکردم
Тамом рӯй замини зи оби дидатар май гашт
تمام روی زمین ز آب دیده تر میگشت
Фиғон ки шуд сари кӯеи гузари фурӯғӣ ро
فغان که شد سر کویی گذر فروغی را
Ки ҳар тарафи падарӣ аз паии писар май гашт
که هر طرف پدری از پی پسر میگشت