Ҳар ҷои суханӣ аз он даҳон рафт

هر جا سخنی از آن دهان رفت

Кайфияти бода аз миён рафт

کیفیت باده از میان رفت

Хуши он ки ба даври чашми соқӣ

خوش آن که به دور چشم ساقی

Сари масту хароб аз ин ҷаҳон рафт

سر مست و خراب از این جهان رفت

Бемғбчгон наметавон зист

بی مغبچگان نمی‌توان زیست

Вази дайри Муғон наметавон рафт

وز دیر مغان نمی‌توان رفت

Бо ҷилваи он маи ҷаҳони тоб

با جلوهٔ آن مه جهان تاب

Ороиши моҳ осмон рафт

آرایش ماه آسمان رفت

Бар даст наомад остинаш

بر دست نیامد آستینش

Аммо сари мо бар остон рафт

اما سر ما بر آستان رفت

То абрӯяш аз камӣни баромад

تا ابرویش از کمین برآمد

Баси дил ки зи даст аз он камон рафт

بس دل که ز دست از آن کمان رفت

Ман минӯу ҳур худ нахоҳам

من مینو و حور خود نخواهم

Танро чаҳ кунам кунун ки ҷон рафт

تن را چه کنم کنون که جان رفت

Аз дасти ту эй ҷавони зебо

از دست تو ای جوان زیبا

Ҳам пери зи даст ва ҳам ҷавон рафт

هم پیر ز دست و هم جوان رفت

Ман бо ту ба ҳар замин нишастам

من با تو به هر زمین نشستم

То дида ба ҳам задам замон рафт

تا دیده به هم زدم زمان رفت

Аз кӯии ту оқибати фурӯғӣ

از کوی تو عاقبت فروغی

Рӯзии ду барои имтиҳон рафт

روزی دو برای امتحان رفت