Расед қосиду пайғоми васл ҷонон гуфт

رسید قاصد و پیغام وصل جانان گفت

Навиди раҷъати ҷонро ба ҷисм беҷон гуфт

نوید رجعت جان را به جسم بی جان گفت

Чаро ба сар наниҳад ҳудҳуди сабои афсар

چرا به سر ننهد هدهد صبا افسر

Ки васфи шаҳри саборо бар сулаймон гуфт

که وصف شهر سبا را بر سلیمان گفت

зи анбарин дами боди саҳар тавон донист

ز عنبرین دم باد سحر توان دانست

Ки достонӣ аз он зулф ънброФшон гуфт

که داستانی از آن زلف عنبرافشان گفت

Ҳикояти ғам ӯ ман нагуфтаам танҳо

حکایت غم او من نگفته‌ام تنها

Ки ин муқаддамаи ҳам габр ва ҳам мусулмон гуфт

که این مقدمه هم گبر و هم مسلمان گفت

Фиғон ки коми маро талх кард ширинӣ

فغان که کام مرا تلخ کرد شیرینی

Ки бо лабаш натавон ҳарф шкрстон гуфт

که با لبش نتوان حرف شکرستان گفت

Дили шикастаи моро дуруст натавон кард

دل شکستهٔ ما را درست نتوان کرد

Ғами наҳуфта ӯро ба ғайр натавон гуфт

غم نهفتهٔ او را به غیر نتوان گفت

зи тавба додани мисатони ишқ маълум аст

ز توبه دادن مستان عشق معلوم است

Ки мейри мадриса таб карда буд ва ҳазён гуфт

که میر مدرسه تب کرده بود و هذیان گفت

Касе ба хилват ҷонон расад ба осонӣ

کسی به خلوت جانان رسد به آسانی

Ки тарки ҷон ба умеди ҳузураш осон гуфт

که ترک جان به امید حضورش آسان گفت

Ғуломи хок дар хоҷаи хроботм

غلام خاک در خواجهٔ خراباتم

Ки хизмати ҳамаи касро ба қадар имкон гуфт

که خدمت همه کس را به قدر امکان گفت

Мурӣди ҷазба бе ихтиёри Мансурам

مرید جذبهٔ بی اختیار منصورم

Ки сари ишқи туро дар миён майдон гуфт

که سر عشق تو را در میان میدان گفت

Назар мапуаш зи аҳволи он парешоне

نظر مپوش ز احوال آن پریشانی

Ки пеши зулфи ту ҳоли дил парешон гуфт

که پیش زلف تو حال دل پریشان گفت

Камоли ҳасани туро ман ба ростӣ гуфтам

کمال حسن تو را من به راستی گفتم

Ки ҳади хӯбии гулро ҳазор дастон гуфт

که حد خوبی گل را هزار دستان گفت

Ба офтоб тафохур сазад фурӯғӣ ро

به آفتاب تفاخر سزد فروغی را

Ки мадҳи гавҳар гетӣ фурӯз султон гуфт

که مدح گوهر گیتی فروز سلطان گفت

Сутӯдаи Носири дайни шоҳ , шаҳриёри мулӯк

ستوده ناصر دین شاه، شهریار ملوک

Ки муншии фалакаши қиблаи гоҳ шоҳон гуфт

که منشی فلکش قبله‌گاه شاهان گفت