Бар дӯши ту то зулфи зираи пӯш ту афтод

بر دوش تو تا زلف زره‌پوش تو افتاد

Бори дили олами ҳама бар дӯш ту афтод

بار دل عالم همه بر دوش تو افتاد

Тори сари зулфати зи гарони бории дил ҳо

تار سر زلفت ز گران باری دل‌ها

Сад бори саросема дар оғӯш ту афтод

صد بار سراسیمه در آغوش تو افتاد

Як силсилаи девонаи он ҳалқа зулфанд

یک سلسله دیوانهٔ آن حلقه زلفند

Каз баҳр чаҳ бар тарафи биногваш ту афтод

کز بهر چه بر طرف بناگوش تو افتاد

Он дил ки набӯдаи сет касе ҷузи ту ба ёдаш

آن دل که نبوده‌ست کسی جز تو به یادش

Фарёд ки як бораи фаромӯш ту афтод

فریاد که یک باره فراموش تو افتاد

Осӯдаи ҳарифӣ ки зи минои муҳаббат

آسوده حریفی که ز مینای محبت

То рӯз ҷазо мезаду мадҳуш ту афтод

تا روز جزا می زد و مدهوش تو افتاد

То шом қиёмат накушуд миннати хуршед

تا شام قیامت نکشد منت خورشید

Ҳар дида ки бар субҳи биногваш ту афтод

هر دیده که بر صبح بناگوش تو افتاد

Он нуқта ки перояи паргор вуҷӯд аст

آن نقطه که پیرایهٔ پرگار وجود است

Холӣаст ки бар кунҷи лаби нӯш ту афтод

خالی است که بر کنج لب نوش تو افتاد

Аз чашми терм ҷӯш занад хӯни дамодам

از چشم ترم جوش زند خون دمادم

То дар ҷигарами хори ҷгрҷўш ту афтод

تا در جگرم خار جگرجوش تو افتاد

Як бораи назари басти зи сарчашмаи кавсар

یک باره نظر بست ز سرچشمهٔ کوثر

Ҳар чашм ки бар лаъли қадаҳи нӯш ту афтод

هر چشم که بر لعل قدح‌نوش تو افتاد

Хӯн мечакад аз гулбуни ашъори фурӯғӣ

خون می‌چکد از گلبن اشعار فروغی

То дар талаби ғунчаи хомӯш ту афтод

تا در طلب غنچهٔ خاموش تو افتاد