Агар мардон наме бурданди имтиҳонаш ро
اگر مردان نمی بردند امتحانش را
намедонам ки бар медошт ин боргаронаш ро
نمی دانم که بر میداشت این بار گرانش را
Ман бечора чун бӯсами рикоби шаҳи саворӣ ро
من بیچاره چون بوسم رکاب شهسواری را
Ки нагирифта сети дасти ҳеҷ султонии анонаш ро
که نگرفتهست دست هیچ سلطانی عنانش را
Фалаки кори марои афканд бо номеҳрбони моҳӣ
فلک کار مرا افکند با نامهربان ماهی
Ки натавон меҳрбон кардани дили номҳрбонш ро
که نتوان مهربان کردن دل نامهربانش را
Марои пайваста дар хӯн мекашад пайвастаи абрӯе
مرا پیوسته در خون میکشد پیوسته ابرویی
Ки натавонад кашӣдан ҳеҷ бозуе камонаш ро
که نتواند کشیدن هیچ بازویی کمانش را
Касе аз дарди пинҳон ошкоро мекашад мо ро
کسی از درد پنهان آشکارا میکشد ما را
Ки натавон ошкорои сохтани роз наонаш ро
که نتوان آشکارا ساختن راز نهانش را
Магӯ дар кӯй ӯ шаб то саҳари баҳр чаҳ май гардӣ
مگو در کوی او شب تا سحر بهر چه میگردی
Ки дил гум кардаам онҷо ва меҷӯям нишонаш ро
که دل گم کرده ام آنجا و میجویم نشانش را
Ҳанузам чашм умедаст бар даргоҳ ӯ аммо
هنوزم چشم امید است بر درگاه او اما
Ба ҳар чашмӣ намебахшанд хоки остонаш ро
به هر چشمی نمیبخشند خاکِ آستانش را
Чу мумкин нест бӯсидани даҳони ёри нӯшин лаб
چو ممکن نیست بوسیدن دهان یار نوشین لب
Лабиро бӯса бояд зад ки май бӯсади даҳонаш ро
لبی را بوسه باید زد که میبوسد دهانش را
Чу натавон дар бар ҷонони миёни бандагӣ бастан
چو نتوان در بر جانان میان بندگی بستن
Касеро банда бояд шуд ки май бандад майонаш ро
کسی را بنده باید شد که میبندد میانش را
Гар он соқӣ ки ман дидам бидидӣ Хизри фаррухи пай
گر آن ساقی که من دیدم بدیدی خضر فرخ پی
Ба як паймона додӣ нақди умри ҷовдонаш ро
به یک پیمانه دادی نقد عمر جاودانش را
Чунон аз дасти бедодаши дили тангам ба ҳарф омад
چنان از دست بیدادش دل تنگم به حرف آمد
Ки тарсам башнавад султони одили достонаш ро
که ترسم بشنود سلطان عادل داستانش را
Хдиўи додгустари Носириддини шоҳи дайн парвар
خدیو دادگستر ناصرالدین شاه دین پرور
Ки ҳақ бар даст ӯ дода сети мифтоҳи ҷаҳонаш ро
که حق بر دست او دادهست مفتاح جهانش را
Чу бархезанд шоҳони ҷавони бахт аз паии нозаш
چو برخیزند شاهان جوانبخت از پی نازش
Ҷаҳон пер гирад домани бахти ҷӯонаш ро
جهان پیر گیرد دامن بخت جوانش را
Фурӯғӣ чун ба дил пинҳон кунам захми муҳаббат ро
فروغی چون به دل پنهان کنم زخم محبت را
Магари мардум наме бенанди чашм хӯн фишонаш ро
مگر مردم نمیبینند چشم خونفشانش را