Чунин ки бардаи шароби лабати зи дасти маро

چنین که برده شراب لبت ز دست مرا

Магар ба доман маҳшар баранд масти маро

مگر به دامن محشر برند مست مرا

Чигуна аз сркўит тавон кашӣдан пой

چگونه از سرکویت توان کشیدن پای

Ки карда ҳар сари мӯии ту пои басти маро

که کرده هر سر موی تو پای بست مرا

Кабӯд шуд фалак аз рашки сарбаландии ман

کبود شد فلک از رشک سربلندی من

Ки ишқи сарви баланди ту сохт пасти маро

که عشق سرو بلند تو ساخت پست مرا

Бад-ӣни умед ки як лаҳза бо ту биншинам

بدین امید که یک لحظه با تو بنشینم

Ҳазор новаки ҳасрат ба дил нишаст маро

هزار ناوک حسرت به دل نشست مرا

Ба ним бӯсаи тавон сад ҳазор ҷон додан

به نیم بوسه توان صد هزار جان دادن

Аз он ду лаъл меолуд май парасти маро

از آن دو لعل می‌آلود می‌پرست مرا

Кунун на масти нигоҳи ту гаштам эй соқӣ

کنون نه مست نگاه تو گشتم ای ساقی

Ки ҳаст мастии ин бода аз аласти маро

که هست مستی این باده از الست مرا

Нишаста хайли ғамаш дар дили шикастаи ман

نشسته خیل غمش در دل شکستهٔ من

Дуруст шуд ҳамаи корӣ аз ин шикасти маро

درست شد همه کاری از این شکست مرا

Хушам ба синаи маҷрӯҳи хештан ё раб

خوشم به سینهٔ مجروح خویشتن یا رب

Ҷароҳаташи мрсоди он ки сина хаст маро

جراحتش مرساد آن که سینه خست مرا

Парастиш санамӣ мекунам фурӯғии сон

پرستش صنمی می‌کنم فروغی سان

Ки ишқаш аз паии ин кор карда ҳаст маро

که عشقش از پی این کار کرده هست مرا