То сӯии ман он чашми сияҳро нигаҳ афтод

تا سوی من آن چشم سیه را نگه افتاد

Аз як нигаҳаши дил ба балое сияҳ афтод

از یک نگهش دل به بلایی سیه افتاد

Ман бандаи он хоҷа ки бо муждаи афваш

من بندهٔ آن خواجه که با مژدهٔ عفوش

Ҳар банда ки бар хост ба фикр гунаҳ афтод

هر بنده که بر خواست به فکر گنه افتاد

Гардид умеди дилам аз завқи фаромӯш

گردید امید دلم از ذوق فراموش

Ҳргаҳ ки марои дида ба амидгаҳ афтод

هرگه که مرا دیده به امیدگه افتاد

Сад бор дил афтод дар он чоҳи занхдон

صد بار دل افتاد در آن چاه زنخدان

Як бор агар Юсуфи канъон ба чаҳ афтод

یک بار اگر یوسف کنعان به چه افتاد

Аз дасти ҷафои ту шикоят натавон кард

از دست جفای تو شکایت نتوان کرد

Мискин чаҳ кунад кор чу бо Подшаҳ афтод

مسکین چه کند کار چو با پادشه افتاد

Дил аз сафи мижгони ту беруни набарди ҷон

دل از صف مژگان تو بیرون نبرد جان

Монанди шикорӣ ки бар ҷрг сипаҳ афтод

مانند شکاری که بر جرگ سپه افتاد

Дар марҳалаи ишқи ту эй сарви қбопўш

در مرحلهٔ عشق تو ای سرو قباپوش

Чандон бдўидим ки аз сар калла афтод

چندان بدویدیم که از سر کله افتاد

зи умеди нигоҳӣ ки ба ҳолаши нФкндӣ

ز امید نگاهی که به حالش نفکندی

Дардо ки марӣзи ту ба ҳол таба афтод

دردا که مریض تو به حال تبه افتاد

Онҷо ки фурӯғи ма ман ёфт фурӯғӣ

آنجا که فروغ مه من یافت فروغی

Хуршед фурӯғӣаст ки бар хок раҳ афтод

خورشید فروغی است که بر خاک ره افتاد