эй коши паии қатли ман он сим тан уфтад

ای کاش پی قتل من آن سیم تن افتد

Шояд ки нигоҳаши гуҳи куштан ба ман уфтад

شاید که نگاهش گه کشتن به من افتد

Сад теша бибояд заданаш бар дил ҳар санг

صد تیشه بباید زدنش بر دل هر سنگ

То сояи ширин ба сар кӯҳ кун уфтад

تا سایهٔ شیرین به سر کوه کن افتد

Воқиф шавад аз ҳолати дилҳои шикаста

واقف شود از حالت دل‌های شکسته

Ҳар дил ки дар он ҷаъди шикан бар шикан уфтад

هر دل که در آن جعد شکن بر شکن افتد

Хамёзаи кушояди даҳани захми дилами боз

خمیازه گشاید دهن زخم دلم باز

Чун дида бидон ғамза новак фикан уфтад

چون دیده بدان غمزهٔ ناوک فکن افتد

Тарсам ки зи зиндони сари зулфи туами дил

ترسم که ز زندان سر زلف توام دل

Озод нигардида ба чоҳ зқн уфтад

آزاد نگردیده به چاه ذقن افتد

Ҷон додаму бӯсии зи даҳон ту гирифтам

جان دادم و بوسی ز دهان تو گرفتم

Фарёдгар ин қиссаи даҳан бар даҳан уфтад

فریاد گر این قصه دهن بر دهن افتد

Кӯи бахти баландӣ ки бар зулфи ту як чанд

کو بخت بلندی که بر زلف تو یک چند

Ман бар сар ҳарф оему ғайр аз сухан уфтад

من بر سر حرف آیم و غیر از سخن افتد

Бархезаду ҷон дар қидмати бозФшонд

برخیزد و جان در قدمت بازفشاند

Гар чашми ту бар куштаи хунин кафан афтод

گر چشم تو بر کشتهٔ خونین‌کفن افتد

Соҳиби назариро ки ба чашми тўФтди чашм

صاحب نظری را که به چشم تو فتد چشم

Ҳошо ки ба дунболи ғизол хутан уфтад

حاشا که به دنبال غزال ختن افتد

Бигзор ки бинад қад ва рӯй ту фурӯғӣ

بگذار که بیند قد و روی تو فروغی

То аз назараши ҷилваи сарв ва саман уфтад

تا از نظرش جلوهٔ سرو و سمن افتد