Ҳар хами зулфи ту як ҷамъ парешон дорад

هر خم زلف تو یک جمع پریشان دارد

Ваа ки ин силсилаи сад силсила ҷунбон дорад

وه که این سلسله صد سلسله جنبان دارد

Чанбари зулфи ту гар нест ба гардуни ҳам чашм

چنبر زلف تو گر نیست به گردون هم چشم

Пас чаро гӯии қамар дар хам чавгон дорад

پس چرا گوی قمر در خم چوگان دارد

Сар нолидани мурғони қафас кӣ донад

سر نالیدن مرغان قفس کی داند

Он ки аз хонаи раҳе то ба гулистон дорад

آن که از خانه رهی تا به گلستان دارد

Шуд чамани анҷуман аз буии хушаши пиндорӣ

شد چمن انجمن از بوی خوشش پنداری

Ки саман дар бағалу гул ба гиребон дорад

که سمن در بغل و گل به گریبان دارد

Бо вуҷӯдӣ ки рух аз парда надода сети нишон

با وجودی که رخ از پرده نداده‌ست نشان

Як ҷаҳони вола ва як тайифа ҳайрон дорад

یک جهان واله و یک طایفه حیران دارد

Бас ки аз улфати ушшоқ ба худ печидаи сет

بس که از الفت عشاق به خود پیچیده‌ست

Бар сари сарви сеӣ сунбул печон дорад

بر سر سرو سهی سنبل پیچان دارد

Кош ёқӯб бидидӣ рух ӯ то гуфтӣ

کاش یعقوب بدیدی رخ او تا گفتی

Фарқҳо Юсуфи ман то ма канъон дорад

فرق‌ها یوسف من تا مه کنعان دارد

То нарафтам з дар дӯст нашуд маълумам

تا نرفتم ز در دوست نشد معلومم

Ки сар кӣ талаби ин ҳама ҳурмон дорад

که سر کی طلب این همه حرمان دارد

Ташнаи лаби кишти марои шоҳиди ширини корӣ

تشنه لب کشت مرا شاهد شیرین کاری

Ки лабаши машки зи сарчашма ҳайвон дорад

که لبش مشک ز سرچشمهٔ حیوان دارد

Дӯстро сабр дигар ҳаст фурӯғии вар на

دوست را صبر دگر هست فروغی ور نه

Бӯстони ҳам саману сунбул ва райҳон дорад

بوستان هم سمن و سنبل و ریحان دارد