Ин чаҳ тобӣаст ки он ҳалқа гесу дорад

این چه تابی است که آن حلقهٔ گیسو دارد

Ки дил ҳар ду ҷаҳони бастаи як мӯ дорад

که دل هر دو جهان بسته یک مو دارد

Нақди як бӯса ба сад ҷони гарони мояи надод

نقد یک بوسه به صد جان گران مایه نداد

Дод аз ин санг ки лаълаш ба тарозу дорад

داد از این سنگ که لعلش به ترازو دارد

Аҳли бениши ҳама дар ҷилва ӯ ҳайронанд

اهل بینش همه در جلوهٔ او حیرانند

Ин чаҳ маънӣаст ки он сӯрат некӯ дорад

این چه معنی است که آن صورت نیکو دارد

Магар аз дидан ӯ дидаи бипушад варна

مگر از دیدن او دیده بپوشد ورنه

Кӣ касе тоқати назораи он рӯ дорад

کی کسی طاقت نظاره آن رو دارد

Пас чаро май Ромад аз ҳалқаи соҳиби назарон

پس چرا می‌رمد از حلقهٔ صاحب نظران

Гар на он чашми сияҳи шева оҳӯ дорад

گر نه آن چشم سیه شیوهٔ آهو دارد

Як мусулмони з дар каъба наомад берун

یک مسلمان ز در کعبه نیامد بیرون

Бандаи дайри Муғони абаш ки ҳиндӯ дорад

بنده دیر مغان باش که هندو دارد

Тоҷи дорони ҳамаи хок дар он дарвешанд

تاج داران همه خاک در آن درویشند

Ки ба сари хокӣ аз он хоки сар кӯ дорад

که به سر خاکی از آن خاک سر کو دارد

Ману андешаи з бисёре душмани ҳошо

من و اندیشه ز بسیاری دشمن حاشا

Дасти Мӯсо чаҳ ғам аз лашгар ҷодӯ дорад

دست موسی چه غم از لشگر جادو دارد

Ман ва аз кӯии ту рафтан ба саломат , ҳайҳот

من و از کوی تو رفتن به سلامت، هیهات

Ки сари роҳи марои ишқи з ҳар сӯ дорад

که سر راه مرا عشق ز هر سو دارد

Магараши даст ба чини сари зулф ту расед

مگرش دست به چین سر زلف تو رسید

Ки дами боди саҳари нофаи хуш бӯ дорад

که دم باد سحر نافهٔ خوش بو دارد

Оҳи ман домани он моҳ фурӯғӣ нагирифт

آه من دامن آن ماه فروغی نگرفت

Зон ки як шаҳри ҳавохоҳ ва дуъогӯ дорад

زان که یک شهر هواخواه و دعاگو دارد