Толиби ҷонон ба ҷон харида ?илам ро

طالب جانان به جان خریده الم را

Ошиқи содиқи карами шимурдаи ситам ро

عاشق صادق کرم شمرده ستم را

Саф зада мижгони чашми хаймаи нишинӣ

صف زده مژگان چشم خیمه نشینی

Аз пай қатлам кашида хайли ҳашам ро

از پی قتلم کشیده خیل حشم را

Қиблаи худ сохтам бутӣ ки ҷамолаш

قبلهٔ خود ساختم بتی که جمالش

Парданишин сохт сад ҳазор санам ро

پرده نشین ساخت صد هزار صنم را

Хуррамии шодии Фзо ки моя мастӣ аст

خرمی شادی فزا که مایهٔ مستی است

Ҳеҷ давое накарда чораи ғам ро

هیچ دوایی نکرده چارهٔ غم را

Кушта шоҳӣ шудам ба ҷурми муҳаббат

کشتهٔ شاهی شدم به جرم محبت

Каз хам абрӯ кашид теғи ду дам ро

کز خم ابرو کشید تیغ دو دم را

Бирмаи рӯйиш тъшқӣаст нигаҳ ро

بر مه رویش تعشقی است نگه را

Бар сари кӯяш таъаллуқӣаст қадам ро

بر سر کویش تعلقی است قدم را

Чашми ту ҳар ҷо ки ҷом бода чашонд

چشم تو هر جا که جام باده چشاند

Маст фишонд ба хоки соғари ҷам ро

مست فشاند به خاک ساغر جم را

Ваа ки ба аҳди миёну даври даҳонат

وه که به عهد میان و دور دهانت

Ҷамъ ба ҳам кардае вуҷӯду адам ро

جمع به هم کرده‌ای وجود و عدم را

Дӯш гушӯдӣ ба чеҳраи зулфи шаби осо

دوش گشودی به چهره زلف شب آسا

Шарҳ намӯдӣ ҳадиси нуру зулм ро

شرح نمودی حدیث نور و ظلم را

Гар гул рӯй ту аз ниқоб барояд

گر گل روی تو از نقاب برآید

Каси нстонд ба ҳеҷ боғи Ирам ро

کس نستاند به هیچ باغ ارم را

Гар мададӣ аз мидоди зулф ту бошад

گر مددی از مداد زلف تو باشد

Нутқ фурӯғӣ диҳад забони қалам ро

نطق فروغی دهد زبان قلم را