Наргис ки фалаки чашму чароғ чаманаш кард
نرگس که فلک چشم و چراغ چمنش کرد
Чашми ту сарафканда ба ҳар анҷуманаш кард
چشم تو سرافکنده به هر انجمنش کرد
То ғунча ба боғ аз даҳани танги ту дам зад
تا غنچه به باغ از دهن تنگ تو دم زد
Аттори сабои машки хутан дар даҳанаш кард
عطار صبا مشک ختن در دهنش کرد
То гул ба ҳавохоҳӣ рӯй ту даромад
تا گل به هواخواهی روی تو درآمد
Наққоши чамани соҳиби ваҷҳ ҳасанаш кард
نقاش چمن صاحب وجه حسنش کرد
То сарви паии бандагии қад ту бархест
تا سرو پی بندگی قد تو برخاست
Даври фалаки озоди зи банд мҳнш кард
دور فلک آزاد ز بند محنش کرد
То лоф ба ҳам чашмяти оҳӯӣ ҳарам зад
تا لاف به هم چشمیت آهوی حرم زد
Султони қазои амр ба хӯн рехтанаш кард
سلطان قضا امر به خون ریختنش کرد
Ҳар хӯн ки ба хок аз дами теғ ту фурӯрихт
هر خون که به خاک از دم تیغ تو فروریخت
Фардои ҷазои каси натавонад саманаш кард
فردای جزا کس نتواند ثمنش کرد
Ҳар ҷома ки бар қомат ушшоқ буриданд
هر جامه که بر قامت عشاق بریدند
Ишқи ту ба сари панҷаи қудрат кафанаш кард
عشق تو به سر پنجه قدرت کفنش کرد
Ҳар шоми дил аз ёди сари зулф ту нолид
هر شام دل از یاد سر زلف تو نالید
Монанди ғарибӣ ки ҳавоӣ ватанаш кард
مانند غریبی که هوای وطنش کرد
Ҳар кас ки ба ширини даҳании дили нспорд
هر کس که به شیریندهنی دل نسپارد
Натавон хабар аз ҳоли дил кӯҳканаш кард
نتوان خبر از حال دل کوهکنش کرد
Бо ҳеҷ нишоне накунад сахт камоне
با هیچ نشانی نکند سخت کمانی
Корӣ ки ба дили ғамза новак фиканаш кард
کاری که به دل غمزهٔ ناوک فکنش کرد
Дардо ки з маъшӯқ нашуд чораи дардам
دردا که ز معشوق نشد چارهٔ دردم
То ҷазба ишқ омад ва ҳам дард маниш кард
تا جذبهٔ عشق آمد و هم درد منش کرد
Гуфтам ки дили аҳли ҷунунро ба чаҳ бастӣ
گفتم که دل اهل جنون را به چه بستی
Дастӣ ба сари зулфи шикан бар шиканаш кард
دستی به سر زلف شکن بر شکنش کرد
Зинҳор ба маст дар мехона махандед
زنهار به مست در میخانه مخندید
Кин бехабарӣ бо хабар аз хештанаш кард
کاین بی خبری با خبر از خویشتنش کرد
Чашмӣ ки ба як ғамзаи марои табъ ғазал дод
چشمی که به یک غمزه مرا طبع غزل داد
Нисбат натавонам ба ғизол хутанаш кард
نسبت نتوانم به غزال ختنش کرد
Ёқӯти сифати хӯн ҷигар хӯрд фурӯғӣ
یاقوت صفت خون جگر خورد فروغی
То ҷавҳарии ақли қабул суханаш кард
تا جوهری عقل قبول سخنش کرد