Чашми масташ на ҳамин ғорати дайн ва дил кард

چشم مستش نه همین غارت دین و دل کرد

Ки ба як ҷуръаи маро бе худ ва лоиъқл кард

که به یک جرعه مرا بی خود و لایعقل کرد

Чашми бади даври азин фитна ки оқил бархест

چشم بد دور ازین فتنه که عاقل برخاست

Ки ба як ҷилваи маро аз ду ҷаҳон ғофил кард

که به یک جلوه مرا از دو جهان غافل کرد

Зад ба як теғам ва аз заҳмати сари фориғи сохт

زد به یک تیغم و از زحمت سر فارغ ساخت

Раҳматӣ кард агар дар ҳақи ман қотил кард

رحمتی کرد اگر در حق من قاتل کرد

Дил ба ширини даҳанаши дастӣ агар хоҳад ёфт

دل به شیرین دهنش دستی اگر خواهد یافت

Коми як умр ба як бӯсаи тавон ҳосил кард

کام یک عمر به یک بوسه توان حاصل کرد

На марои хоҳиш ҳураст ва на умеди қусӯр

نه مرا خواهش حور است و نه امید قصور

Ёд ӯ омаду фикри ҳамаро ботил кард

یاد او آمد و فکر همه را باطل کرد

Гуфтам осон шавад аз ишқи ҳамаи мушкили ман

گفتم آسان شود از عشق همه مشکل من

Оҳ аз ин кор ки осони маро мушкил кард

آه از این کار که آسان مرا مشکل کرد

Вақте аз ҳолати ушшоқ хабардор шудам

وقتی از حالت عشاق خبردار شدم

Ки марои ишқи ту хӯн дар дилу по дар гул кард

که مرا عشق تو خون در دل و پا در گل کرد

Ин слосл ки ту дории ҳамаро ҳайрони сохт

این سلاسل که تو داری همه را حیران ساخت

Венаи шамоил ки ту дории ҳамаро моил кард

وین شمایل که تو داری همه را مایل کرد

Шабӣ афтод ба базми ту фурӯғиро роҳ

شبی افتاد به بزم تو فروغی را راه

Ишқ то маҳшараши афсона ҳар маҳфил кард

عشق تا محشرش افسانهٔ هر محفل کرد