Бидодгари нигоро то кӣ ҷафо тавон кард
بیدادگر نگارا تا کی جفا توان کرد
Подоши он ҷафоҳо як раҳи вафо тавон кард
پاداش آن جفاها یک ره وفا توان کرد
Бегона раҳмат оварад бар заҳмати дили мо
بیگانه رحمت آورد بر زحمت دل ما
Кӣ он қадари татовул бо ошно тавон кард
کی آنقدر تطاول با آشنا توان کرد
Махмур ва ташнагонем зон чашм ва лаъл мегаван
مخمور و تشنگانیم زان چشم و لعل میگون
Ҷонӣ ба мо тавон дод , комии раво тавон кард
جانی به ما توان داد، کامی روا توان کرد
Вақте ба як ишорати ҷонии тавон харидан
وقتی به یک اشارت جانی توان خریدن
Гоҳе ба як табассуми дардии даво тавон кард
گاهی به یک تبسم دردی دوا توان کرد
Як бор агар бипурсӣ аҳвол бе насибон
یک بار اگر بپرسی احوال بینصیبان
Бо сад ҳазор ҳурмони дилро ризо тавон кард
با صد هزار حرمان دل را رضا توان کرد
Ҳар муддао ки хоҳигар аз дуо диҳад даст
هر مدعا که خواهی گر از دعا دهد دست
Чанде ба сар тавон зад умрии дуо тавон кард
چندی به سر توان زد عمری دعا توان کرد
Гар ҷазбаи муҳаббати оташ ба дил фурӯзад
گر جذبهٔ محبت آتش به دل فروزد
Барги ҳаваси тавон сӯхти тарки ҳаво тавон кард
برگ هوس توان سوخت ترک هوا توان کرد
Гар пери бода хорон гирад зи лутфи дастам
گر پیر بادهخواران گیرد ز لطف دستم
Ҳар сӯ ба коми хотири айшӣ ба по тавон кард
هر سو به کام خاطر عیشی به پا توان کرد
Гар ҷуръае бирезад бар хоки лаъли соқӣ
گر جرعهای بریزد بر خاک لعل ساقی
Хоки сбўкшонро оби бақо тавон кард
خاک سبوکشان را آب بقا توان کرد
Гар одамии даройад дар олами худоӣ
گر آدمی درآید در عالم خدایی
Одами зи нави тавон сохт олами банно тавон кард
آدم ز نو توان ساخت عالم بنا توان کرد
Гар ним шаб бинолӣ аз сӯзи дили фурӯғӣ
گر نیم شب بنالی از سوز دل فروغی
Роҳи қазо тавон зад , дафъи бало тавон кард
راه قضا توان زد، دفع بلا توان کرد