На ҳасрати висолаш аз дил ба дар тавон кард

نه حسرت وصالش از دل به در توان کرد

На сабр дар фироқаши зини бештар тавон кард

نه صبر در فراقش زین بیشتر توان کرد

То вақти бози гаштан чанде азиз бошӣ

تا وقت باز گشتن چندی عزیز باشی

Як чанд аз он сари кӯи азми сафар тавон кард

یک چند از آن سر کو عزم سفر توان کرد

Гар бӯсае тавон зад ёқӯти он ду лаб ро

گر بوسه‌ای توان زد یاقوت آن دو لب را

Як умри азин таманнои хӯн дар ҷигар тавон кард

یک عمر ازین تمنا خون در جگر توان کرد

Гар коми ҷон тавон ёфт аз рӯйу мӯии дилбар

گر کام جان توان یافت از روی و موی دلبر

Рӯзӣ ба шаби тавон барад , шомии саҳар тавон кард

روزی به شب توان برد، شامی سحر توان کرد

Гар бар муроди булбули он шохи гули бихандад

گر بر مراد بلبل آن شاخ گل بخندد

Домони гулистонро аз гирятар тавон кард

دامان گلستان را از گریه‌تر توان کرد

Гар доман ҷавонон уфтад ба дасти мо ро

گر دامن جوانان افتد به دست ما را

Перонаи сар ба олами худро смр тавон кард

پیرانه سر به عالم خود را سمر توان کرد

Ҳар ҷо ки ҳасани маъшӯқи саргарм ҷилва гардад

هر جا که حسن معشوق سرگرم جلوه گردد

Ҷуз ошиқӣ мапиндор кор дигар тавон кард

جز عاشقی مپندار کار دگر توان کرد

Дар ҳар камӣн ки он тарки тир аз камони кушояд

در هر کمین که آن ترک تیر از کمان گشاید

Дилро ҳадафи тавон сохт ҷонро сипар тавон кард

دل را هدف توان ساخت جان را سپر توان کرد

Корам ба ҷони расидаи сет аз носабурии дил

کارم به جان رسیده‌ست از ناصبوری دل

Пиндоштам каз он рӯи қатъи назар тавон кард

پنداشتم کز آن رو قطع نظر توان کرد

Аз ман ба кӯии маҳбӯб бе қадартар касе нест

از من به کوی محبوب بی‌قدرتر کسی نیست

Кӣ дар ғами муҳаббати сабри он қадар тавон кард

کی در غم محبت صبر آن قدر توان کرد

Аз кӯй май фурӯашон ҷое куҷо тавон рафт

از کوی می فروشان جایی کجا توان رفت

Конҷои ғами ҷаҳонро хокӣ ба сар тавон кард

کانجا غم جهان را خاکی به سر توان کرد

Гар сар занад зи машриқи он офтоби хӯбӣ

گر سر زند ز مشرق آن آفتاب خوبی

Ҳар зарраро фурӯғии чандини қамар тавон кард

هر ذره را فروغی چندین قمر توان کرد