Ҳар гуҳ ки новакии зи камонат камона кард

هر گه که ناوکی ز کمانت کمانه کرد

Аввали шикофи синаи маро нишона кард

اول شکاف سینهٔ مرا نشانه کرد

Дастӣ ки бар миёни висол ту ме задам

دستی که بر میان وصال تو می‌زدم

Теғи фироқи мунқатиъаш аз миёна кард

تیغ فراق منقطعش از میانه کرد

То чашмами аўФтод ба шоҳини зулфи ту

تا چشمم اوفتاد به شاهین زلف تو

Анқои ишқ бар сари ман ошиёна кард

عنقای عشق بر سر من آشیانه کرد

Сайл ғамат фитод ба фикр харобӣ ам

سیل غمت فتاد به فکر خرابی‌ام

Чандон ки дар харобаи ман ҷғд хона кард

چندان که در خرابه من جغد خانه کرد

Дар нофи оҳӯони хтои нофаи гашти хӯн

در ناف آهوان ختا نافه گشت خون

То ҷаъди машки буии туро бод шона кард

تا جعد مشک‌بوی تو را باد شانه کرد

Ҳар сари хабари зи сари муҳаббат куҷо шавад

هر سر خبر ز سر محبت کجا شود

Алои сиррӣ ки саҷдаи он остона кард

الا سری که سجدهٔ آن آستانه کرد

Танҳо ман асири хату хол ӯ шудам

تنها من اسیر خط و خال او شدم

Баси мурғи дил ки сайди бад-ӣни дом ва дона кард

بس مرغ دل که صید بدین دام و دانه کرد

Теғ ситам кашида ба сари вақт ман расед

تیغ ستم کشیده به سر وقت من رسید

Алҳақ ки дар ҳақами карам бекарона кард

الحق که در حقم کرم بی‌کرانه کرد

Гуфтам магари зи бода ба домани ншонмш

گفتم مگر ز باده به دامن نشانمش

Бархест аз миёнау мастӣ баҳона кард

برخاست از میانه و مستی بهانه کرد

Миннати худоиро ки шароб сабӯҳӣ ам

منت خدای را که شراب صبوحی‌ام

Фориғи зи вирди субҳу дуоӣ шабона кард

فارغ ز ورد صبح و دعای شبانه کرد

БеМеҳрӣ аз ту дид фурӯғӣ вале мудом

بی مهری از تو دید فروغی ولی مدام

Фарёд аз осмону фиғон аз замона кард

فریاد از آسمان و فغان از زمانه کرد