Нархи як бӯсагар он лаъл ба сдҷон ме кард

نرخ یک بوسه گر آن لعل به صدجان می‌کرد

Муштарии фикри харидориаш осон ме кард

مشتری فکر خریداری‌اش آسان می‌کرد

Талхи ком аз лаби ширини бутӣ ҷон додам

تلخ کام از لب شیرین بتی جان دادم

Ки ба як хандаи ҷаҳонро шкрстон ме кард

که به یک خنده جهان را شکرستان می‌کرد

Ҳамаи ҷъмити ушшоқ парешон ме шуд

همه جعمیت عشاق پریشان می‌شد

Чун сабои шарҳӣ аз он зулф парешон ме кард

چون صبا شرحی از آن زلف پریشان می‌کرد

Кӯии дилҳо ҳама аз шавқ ба сар ме ғалатед

کوی دل ها همه از شوق به سر می‌غلطید

Чун хами турра ӯ даст ба чавгон ме кард

چون خم طره او دست به چوگان می‌کرد

Гар Зулайхои рухи зебоӣ ту медид ба хоб

گر زلیخا رخ زیبای تو می‌دید به خواب

Юсуфашро ҳамаи умр ба зиндон ме кард

یوسفش را همهٔ عمر به زندان می‌کرد

Хизр агар лаъли равони бахши туро ме бӯсед

خضر اگر لعل روان بخش تو را می‌بوسید

Хоки ҳасрат ба сари чашма ҳайвон ме кард

خاک حسرت به سر چشمهٔ حیوان می‌کرد

Шаб ки аз хати ту як нукта баён ме кардам

شب که از خط تو یک نکته بیان می‌کردم

То саҳари машки хтои бод ба домон ме кард

تا سحر مشک ختا باد به دامان می‌کرد

Бо хаёли хату холи ту дили муштоқон

با خیال خط و خال تو دل مشتاقان

Машк дар доману анбар ба гиребон ме кард

مشک در دامن و عنبر به گریبان می‌کرد

Кард бо ҷони фурӯғии рухи тобандаи дӯст

کرد با جان فروغی رخ تابندهٔ دوست

Бо каттони он чаҳ фурӯғи ма тобон ме кард

با کتان آن چه فروغ مه تابان می‌کرد