Ҳар ки афтодаи он ҷунбиш қомат бошад

هر که افتادهٔ آن جنبش قامت باشد

Брнхизд агар ошӯб қиёмат бошад

برنخیزد اگر آشوب قیامت باشد

Ёр агар қотили соҳиб назарон хоҳад буд

یار اگر قاتل صاحب نظران خواهد بود

Ҳайф аз он кушта ки чашмаш ба ғаромат бошад

حیف از آن کشته که چشمش به غرامت باشد

Кор ҳар кас ки бар он тарки камон дор афтод

کار هر کس که بر آن ترک کمان‌دار افتاد

Бояд аз ҷони ҳадафи тир маломат бошад

باید از جان هدف تیر ملامت باشد

То зи хӯни чеҳра мунаққаш накунӣ лоф мазан

تا ز خون چهره منقش نکنی لاف مزن

Ошиқ онаст ки дороӣ аломат бошад

عاشق آن است که دارای علامت باشد

Мо ки бастем ба дили нақши қади мавзунаш

ما که بستیم به دل نقش قد موزونش

Гӯи муаззини зи пай бастан қомат бошад

گو مؤذن ز پی بستن قامت باشد

Дар ҳамаи умр ба ҷуз ишқ накардам корӣ

در همه عمر به جز عشق نکردم کاری

Оҳ агар ҳосили ин кор надомат бошад

آه اگر حاصل این کار ندامت باشد

Аҳд кардам ки ба сари чашма кавсар нарӯм

عهد کردم که به سر چشمهٔ کوثر نروم

Гар ба пои хам май ҷой иқомат бошад

گر به پای خم می جای اقامت باشد

Кӣ тавон бода нанушед дар айёми баҳор

کی توان باده ننوشید در ایام بهار

Гар қадаҳи рехти сари шиша саломат бошад

گر قدح ریخت سر شیشه سلامت باشد

Нашавад садрнишин дар май хонаи ишқ

نشود صدرنشین در می‌خانهٔ عشق

Он ки шоистаи миҳроб имомат бошад

آن که شایستهٔ محراب امامت باشد

Ҳар чаҳ гаштем фурӯғӣ ба ҷуз аз сояи ҳақ

هر چه گشتیم فروغی به جز از سایه حق

Кас надидем ки хуршед каромат бошад

کس ندیدیم که خورشید کرامت باشد

Додгар довар бахшанда малики носрдин

دادگر داور بخشنده ملک ناصردین

Ки фалаки пайрав ӯ то ба қиёмат бошад

که فلک پیرو او تا به قیامت باشد