То ихтиёр кардам сари манзили ризо ро

تا اختیار کردم سر منزل رضا را

Мамлук хеш дидам фармондиҳи қазо ро

مملوک خویش دیدم فرماندهٔ قضا را

То тарк ҷон нагуфтам осӯдаи дили нхФтм

تا ترک جان نگفتم آسوده‌دل نخفتم

То сайр худ накардам , нашнохтам худо ро

تا سیر خود نکردم، نشناختم خدا را

Чун рӯ ба дӯст кардӣ , сар кун ба ҷаври душман

چون رو به دوست کردی، سر کن به جور دشمن

Чун номи ишқи барадӣ , омодаи шӯ , бало ро

چون نام عشق بردی، آماده شو، بلا را

Дардо ки кишти моро ширини лабӣ ки ме гуфт

دردا که کشت ما را شیرین لبی که می‌گفت

Ман додаам ба исои анфоси ҷони Фзо ро

من داده‌ام به عیسی انفاس جان‌فزا را

Як нукта аз ду лаълаши гуфтем бо Сикандар

یک نکته از دو لعلش گفتیم با سکندر

Хизр аз ҳаё бапушед сарчашмаи бақо ро

خضر از حیا بپوشید سرچشمهٔ بقا را

Дӯш эй сабо аз он гул дар бӯстон чаҳ гуфтӣ

دوش ای صبا از آن گل در بوستان چه گفتی

Коташ ба ҷон фикандӣ мурғони хуши наво ро

کاتش به جان فکندی مرغان خوش نوا را

Бахт ар мадади намояд аз зулфи сари баландаш

بخت ار مدد نماید از زلف سر بلندش

Бандӣ ба по тавон зад сабри гурези по ро

بندی به پا توان زد صبر گریز پا را

ё раб чаҳ шоҳидии ту каз ғайрати муҳаббат

یا رب چه شاهدی تو کز غیرت محبت

Бегона кардӣ аз ҳам , ёрони ошно ро

بیگانه کردی از هم، یاران آشنا را

Ойӣнаи рӯи нигоро аз бебасар ҳазар кун

آیینه رو نگارا از بی‌بصر حذر کن

Тарсам ки тирасозӣ дилҳои бо сафо ро

ترسم که تیره سازی دلهای با صفا را

Гар сӯзани ҷафояти хӯни марои бирезад

گر سوزن جفایت خون مرا بریزد

Натавон зи даст додани сари риштаи вафо ро

نتوان ز دست دادن سر رشتهٔ وفا را

То дидаам фурӯғии равшан ба нур ҳақ шуд

تا دیده‌ام فروغی روشن به نور حق شد

Камтари з зарра дидам хуршед бо зё ро

کمتر ز ذره دیدم خورشید با ضیا را

Хониш
ғзл шморҳ 2 — ъндлӣб