Гирифт хати рухи зебои гули изори маро

گرفت خط رخ زیبای گل عذار مرا

Фиғон ки даҳр , хазон кард навбаҳори маро

فغان که دهر، خزان کرد نوبهار مرا

Кшидсрмаҳ ба чашм ва фишонд турра ба рӯ

کشیدسرمه به چشم و فشاند طره به رو

Бад-ӣни баҳона сияҳ кард рӯзгори маро

بدین بهانه سیه کرد روزگار مرا

Фириштаи бндгишро ба ихтиёр кунад

فرشته بندگیش را به اختیار کند

Парии рухӣ ки зи кафи бардаи ихтиёри маро

پری رخی که ز کف برده اختیار مرا

Рабӯди ҳуши марои чашм ӯ ба сармастӣ

ربود هوش مرا چشم او به سرمستی

Ки чашм бад нарасад масти ҳӯшёри маро

که چشم بد نرسد مست هوشیار مرا

Чигуна кори ман аз кор нагзарад шаби ҳиҷр

چگونه کار من از کار نگذرد شب هجر

Ки туррааш ба худ андохти кору бори маро

که طره‌اش به خود انداخت کار و بار مرا

Надодааст касе рӯз бе касе ҷузи ғам

نداده است کسی روز بی‌کسی جز غم

Тасаллии дил бесабр ва бе қарори маро

تسلی دل بی صبر و بی‌قرار مرا

Гирифтаам ба дурустии шиканҷи зулфи бутӣ

گرفته‌ام به درستی شکنج زلف بتی

Агар сипеҳр нахоҳад шикасти кори маро

اگر سپهر نخواهد شکست کار مرا

Азиз ҳар ду ҷаҳон бошӣ аз муҳаббати дӯст

عزیز هر دو جهان باشی از محبت دوست

Ки хории ту фузуни сохт эътибори маро

که خواری تو فزون ساخت اعتبار مرا

Фурӯғии он ки ба ман тавба медиҳад аз ишқ

فروغی آن که به من توبه می‌دهد از عشق

Худо кунад ки бибинад ҷамоли ёри маро

خدا کند که ببیند جمال یار مرا