Шуд вақти марги нӯши лабӣ ҳам нишин маро

شد وقت مرگ نوش لبی هم‌نشین مرا

Умр дубора шуд нафаси вопасини маро

عمر دوباره شد نفس واپسین مرا

Бо сад ҳазор ҳасрат аз он кӯ гузашта ам

با صد هزار حسرت از آن کو گذشته‌ام

Вои ҳсрто агар бигузоради чунин маро

وا حسرتا اگر بگذارد چنین مرا

Чун бркнми зи синаи симини дӯсти дил

چون برکنم ز سینهٔ سیمین دوست دل

Ки эзад надодааст дили оҳанӣни маро

که ایزد نداده است دل آهنین مرا

Гуфтам ба чашм ақл науфтам ба чоҳи ишқ

گفتم به چشم عقل نیفتم به چاه عشق

Бастии назари зи наргиси саҳари офарини маро

بستی نظر ز نرگس سحر آفرین مرا

Дар ваъдаи гоҳи васли ту ҷонам ба лаб расед

در وعده‌گاه وصل تو جانم به لب رسید

Умед меҳр додӣу киштӣ ба кини маро

امید مهر دادی و کشتی به کین مرا

Зон гуҳ ки бо ду зулфи ту улфат гирифт дил

زان گه که با دو زلف تو الفت گرفت دل

Осӯда кардӣ аз ғами дунёу дайни маро

آسوده کردی از غم دنیا و دین مرا

Бо он ки об дидаам аз сари гузашти боз

با آن که آب دیده‌ام از سر گذشت باز

Хок дар ту пок нагашт аз ҷабини маро

خاک در تو پاک نگشت از جبین مرا

Нозами хаёли хотами лаълат ки ҳамчуи ҷам

نازم خیال خاتم لعلت که همچو جم

Офоқро кашид ба зери нигини маро

آفاق را کشید به زیر نگین مرا

Дод огаҳии зи хосияти оби зиндагӣ

داد آگهی ز خاصیت آب زندگی

Заҳрӣ ки рехти ишқи ту дар ангабини маро

زهری که ریخت عشق تو در انگبین مرا

Гаштами нишони сахт камоне Фрўғё

گشتم نشان سخت کمانی فروغیا

ё раб мабод чашми фалак дар камӣни маро

یا رب مباد چشم فلک در کمین مرا