То сӯрати зебои ту аз парда аён шуд

تا صورت زیبای تو از پرده عیان شد

Як бораи парӣ аз назари халқ ниҳон шуд

یک باره پری از نظر خلق نهان شد

Гар мутриби ушшоқи туе рақс тавон кард

گر مطرب عشاق تویی رقص توان کرد

Вари соқии муштоқи туе маст тавон шуд

ور ساقی مشتاق تویی مست توان شد

Гесуии диловези ту занҷири ҷунуни гашт

گیسوی دلاویز تو زنجیر جنون گشت

Болои блохизи ту ошӯб ҷаҳон шуд

بالای بلاخیز تو آشوب جهان شد

Нақдӣ ки зи бозор ту барадем талафи гашт

نقدی که ز بازار تو بردیم تلف گشت

Судӣ ки зи савдоӣ ту кардем зиён шуд

سودی که ز سودای تو کردیم زیان شد

Ҷон аз ?илами ҳиҷри ту бесабру сукӯни гашт

جان از الم هجر تو بی صبر و سکون گشت

Тан аз ситами ишқи ту бетоб ва тавон шуд

تن از ستم عشق تو بی تاب و توان شد

Ҳам қосиди ҷонони сабк аз роҳи намояд

هم قاصد جانان سبک از راه نماید

Ҳам ҷони гарони моя ба тани сахт гарон шуд

هم‌جان گران مایه به تن سخت گران شد

Чашмами ҳамаи дам дар раҳи он моҳи гуҳари рехт

چشمم همه دم در ره آن ماه گهر ریخت

Ашками ҳамаи ҷо дар паии он сарв равон шуд

اشکم همه جا در پی آن سرو روان شد

Мақсӯди худ аз хок дар каъбаи нҷстм

مقصود خود از خاک در کعبه نجستم

Бояд ки ба ҷони мӯътакифи дайр Муғон шуд

باید که به جان معتکف دیر مغان شد

То дам задам аз муъҷизаи пери харобот

تا دم زدم از معجزهٔ پیر خرابات

Сӯфӣ ба яқин омад , зоҳид ба гумон шуд

صوفی به یقین آمد، زاهد به گمان شد

Перона сар омад ба кафами домани тифлӣ

پیرانه‌سر آمد به کفم دامن طفلی

Алмнаҳи аллоҳ ки марои бахт ҷавон шуд

المنة الله که مرا بخت جوان شد

То хок нишин раҳ ишқем фурӯғӣ

تا خاک نشین ره عشقیم فروغی

Хуршеди зи мо соҳиби сад ном ва нишон шуд

خورشید ز ما صاحب صد نام و نشان شد