зи ахтарони ҷигарам чанд пар шарар монад

ز اختران جگرم چند پر شرر ماند

Худо кунад ки на ховар на бохтар монад

خدا کند که نه خاور نه باختر ماند

зи шоми гоҳи қиёмат касе наяндешад

ز شام گاه قیامت کسی نیندیشد

Ки дар фироқи ту як шом то саҳар монад

که در فراق تو یک شام تا سحر ماند

зи сари пардаи ғайби он касе хабардор аст

ز سر پرده غیب آن کسی خبردار است

Ки бо ҳузури ту аз хеш бехабар монад

که با حضور تو از خویش بی خبر ماند

Дилӣ ки зад ба ду зулфи ту лофи як рангӣ

دلی که زد به دو زلف تو لاف یک رنگی

Чу нофаи ғарқ ба хуноба ҷигар монад

چو نافه غرق به خونابهٔ جگر ماند

Ҳазор фитнаи з ҳар ҳалқае барангезад

هزار فتنه ز هر حلقه‌ای برانگیزد

Шабӣ ки ақраби зулфи ту бар қамар монад

شبی که عقرب زلف تو بر قمر ماند

Дилат ба синаи симини зи санг сохта анд

دلت به سینهٔ سیمین ز سنگ ساخته‌اند

Ки тири нолаи ушшоқ беасар монад

که تیر نالهٔ عشاق بی اثر ماند

Чу шоми зулфи ту сари манзил ғарибон аст

چو شام زلف تو سر منزل غریبان است

Дили ғариби ман он ба ки дар сафар монад

دل غریب من آن به که در سفر ماند

Гар эътиқод ба домон маҳшараст ту ро

گر اعتقاد به دامان محشر است تو را

Мҳл ки доманам аз хӯни дида ки монад

مهل که دامنم از خون دیده که ماند

Ман аз вуҷӯди ту ғофил неам дар он ғавғо

من از وجود تو غافل نی‌ام در آن غوغا

Ки бе хабари падар аз ҳолат писар монад

که بی خبر پدر از حالت پسر ماند

зи норасои тӯмори умр май тарсам

ز نارسایی طومار عمر می‌ترسم

Ки васфи ҷаъди расои ту мухтасар монад

که وصف جعد رسای تو مختصر ماند

Фитад ба рӯй ту эй коши дидаи Юсуф ро

فتد به روی تو ای کاش دیده یوسف را

Ки маҳви ҳасани ту дар аввалин назар монад

که محو حسن تو در اولین نظر ماند

Чаҳ донаҳо ки нкштим дар замини умед

چه دانه‌ها که نکشتیم در زمین امید

Дареғу дардгар ин кушта бесамар монад

دریغ و درد گر این کشته بی‌ثمر ماند

Хавоси бодаи зи оби ҳаёт бештар аст

خواص باده ز آب حیات بیشتر است

Алӣ алхусус ки дар шиша бештар монад

علی‌الخصوص که در شیشه بیشتر ماند

Аз он шароби марои коса Эй бидиҳ соқӣ

از آن شراب مرا کاسه‌ای بده ساقی

Ки сар намонаду кайфияташ ба сар монад

که سر نماند و کیفیتش به سر ماند

Парастиш санамӣ кун ки рӯй равшан ӯ

پرستش صنمی کن که روی روشن او

Барои анвари ганҷур номвар монад

برای انور گنجور نامور ماند

Сутӯдаи хони мъир ки дар мамолики шоҳ

ستوده خان معیر که در ممالک شاه

Ба меҳр ӯ ҳамаи ҷои ганҷ муътабар монад

به مهر او همه جا گنج معتبر ماند

Ягонаи гавҳари дарҷи шарафи ҳусайни алӣ

یگانه گوهر درج شرف حسین علی

Ки баҳр бо каф ӯ холӣ аз гуҳар монад

که بحر با کف او خالی از گهر ماند

Худои ямини варои офарӣдаи баҳри ҳамин

خدا یمین ورا آفریده بهر همین

Ки зар фишонд ва аз зар азизтар монад

که زر فشاند و از زر عزیزتر ماند

Қадам ба хоки фурӯғӣ наад паии дармон

قدم به خاک فروغی نهد پی درمان

Ба дарди ишқи ҷигари хастае ки дар монад

به درد عشق جگر خسته‌ای که در ماند