Гар бад-ӣни гӯнаи сари зулфи ту афшон монад
گر بدین گونه سر زلف تو افشان ماند
Ҳар чаҳ маҷмӯъаи дилҳост парешон монад
هر چه مجموعه دل هاست پریشان ماند
Чу даройади хами зулфи ту ба чавгони бозӣ
چو درآید خم زلف تو به چوگان بازی
эй басои гӯй ки дар ҳасрат чавгон монад
ای بسا گوی که در حسرت چوگان ماند
Воқиф аз маънии хуршеди азал доне кист
واقف از معنی خورشید ازل دانی کیست
Он ки дар сӯрати зебои ту ҳайрон монад
آن که در صورت زیبای تو حیران ماند
Ҳол дар мондаи ишқ ту намедонад чист
حال در ماندهٔ عشق تو نمیداند چیست
Дардмандӣ ки дар андеша дармон монад
دردمندی که در اندیشهٔ درمان ماند
Ҳар назарбоз ки бинад лаби хандони ту ро
هر نظرباز که بیند لب خندان تو را
То қиёмати сарангушт ба дандон монад
تا قیامت سرانگشت به دندان ماند
Як саҳари кош ки дар домани гули зори ое
یک سحر کاش که در دامن گلزار آیی
То гул аз шарми рахти сар ба гиребон монад
تا گل از شرم رخت سر به گریبان ماند
Бе ту аз ҳеҷ дилии сабр наме бояд сохт
بی تو از هیچ دلی صبر نمیباید ساخت
Кин маҳоласт ки дар олам имкон монад
کاین محال است که در عالم امکان ماند
Гуфтам ободи тавон сохт диламро гуфто
گفتم آباد توان ساخت دلم را گفتا
Ҳасани ин хона ҳаминаст ки вайрон монад
حسن این خانه همین است که ویران ماند
Ҷузи надомати самарӣ ишқ надорад оре
جز ندامت ثمری عشق ندارد آری
Ҳар ки шуд дар паии ин кор пушаймон монад
هر که شد در پی این کار پشیمان ماند
Каф бизан ком биҷӯ бода бихӯр сода бихоҳ
کف بزن کام بجو باده بخور ساده بخواه
Кодмизодаҳ дареғаст ки ҳайвон монад
کادمیزاده دریغ است که حیوان ماند
Гар ба таҳқиқи туе қотили соҳиби назарон
گر به تحقیق تویی قاتل صاحب نظران
Неки бахти он ки сараш бар сар майдон монад
نیک بخت آن که سرش بر سر میدان ماند
Ростии ҷузи хами абрӯии ту шамшерӣ нест
راستی جز خم ابروی تو شمشیری نیست
Ки ба шамшери шаҳаншоҳи сухан дон монад
که به شمشیر شهنشاه سخن دان ماند
Зилли ҳақи носрдини моҳи фалак , шоҳи замин
ظل حق ناصردین ماه فلک، شاه زمین
Он ки дар базм ба хуршед дурахшон монад
آن که در بزم به خورشید درخشان ماند
Мадҳати хусрави исломи фурӯғии бсроӣ
مدحت خسرو اسلام فروغی بسرای
То ҳамеи номи ту бар сафҳа даврон монад
تا همی نام تو بر صفحه دوران ماند