То ҳарифон бар дар май хона маъво карда анд
تا حریفان بر در میخانه ماوا کردهاند
Хонаи ғамро хароб аз сайл саҳбо карда анд
خانه غم را خراب از سیل صهبا کردهاند
Мигсорони чанг то дар гардан мино заданд
میگساران چنگ تا در گردن مینا زدند
Даъвии гардани кашӣ бо чарх мино карда анд
دعوی گردن کشی با چرخ مینا کردهاند
То ба ёдаши соқӣ аз мино ба соғари рехт май
تا به یادش ساقی از مینا به ساغر ریخت می
Микшон аз бе худии сдгўнаҳ ғавғо карда анд
میکشان از بی خودی صدگونه غوغا کردهاند
Май ба киштӣ нӯш кун каз файзи пер май фуруш
می به کشتی نوش کن کز فیض پیر میفروش
Қатра май аз хиҷолати бахш дарё карда анд
قطره می از خجالت بخش دریا کردهاند
То зи мастӣ шкроФшон шуд даҳони танг ӯ
تا ز مستی شکرافشان شد دهان تنگ او
Орзӯии танг ъишонро муҳайё карда анд
آرزوی تنگعیشان را مهیا کردهاند
Мӯӣ ӯ то бо миёни нозукаш улфат гирифт
موی او تا با میان نازکش الفت گرفت
То сафи диўонгоншро тамошо карда анд
تا صف دیوانگانش را تماشا کردهاند
Пери канъонро қарор аз ҳасан Юсуф дода анд
پیر کنعان را قرار از حسن یوسف دادهاند
Шайхи сунъонро тараб аз ишқ тарсо карда анд
شیخ صنعان را طرب از عشق ترسا کردهاند
Судҳо бурданди тиҷорӣ ки дар бозори ишқ
سودها بردند تجاری که در بازار عشق
Нақди ҷонро бо матоъи бӯса савдо карда анд
نقد جان را با متاع بوسه سودا کردهاند
Суҳбати нӯшин лабони дили мурдагонро зинда кард
صحبت نوشین لبان دل مردگان را زنده کرد
Каз дами ҷони бахши эъҷоз масеҳо карда анд
کز دم جان بخش اعجاز مسیحا کردهاند
Сохтанд аз баҳри ҷонони хонае дар куфру дайн
ساختند از بهر جانان خانهای در کفر و دین
Гоҳи номашро ҳарам , гоҳе килисо карда анд
گاه نامش را حرم، گاهی کلیسا کردهاند
Донаи тасбеҳ аз он хол мънбр сохтанд
دانهٔ تسبیح از آن خال معنبر ساختند
Ҳалқаи зуннор аз он зулф чилипо карда анд
حلقهٔ زنار از آن زلف چلیپا کردهاند
Гарм шуд бозори истиғнои Юсуфи талъатон
گرم شد بازار استغنای یوسف طلعتان
То тамошои худ аз чашм Зулайхо карда анд
تا تماشای خود از چشم زلیخا کردهاند
Илтифотӣ нест хубонро ба ҳоли ошиқон
التفاتی نیست خوبان را به حال عاشقان
То мисоли хеш дар ойӣна пайдо карда анд
تا مثال خویش در آیینه پیدا کردهاند
Гар батон хӯрданд хӯни мо , фурӯғӣ дам мазан
گر بتان خوردند خون ما، فروغی دم مزن
Кончаҳ бо мо кардаанд ин қавм , зебо карда анд
کانچه با ما کردهاند این قوم، زیبا کردهاند