Қатли мо эй дил ба теғ ӯ муқаддар карда анд
قتل ما ای دل به تیغ او مقدر کردهاند
Ғам махӯр зеро ки рӯзиро муқарар карда анд
غم مخور زیرا که روزی را مقرر کردهاند
Ҳар куҷои зикрӣ аз он ҷаъд мънбр карда анд
هر کجا ذکری از آن جعد معنبر کردهاند
Машки чинро аз хиҷолати хок бар сар карда анд
مشک چین را از خجالت خاک بر سر کردهاند
То з хӯнат нагузарӣ , магузор по дар кӯии ишқ
تا ز خونت نگذری، مگذار پا در کوی عشق
Зон ки ӣнҷои хокро бо хӯн мухаммир карда анд
زان که اینجا خاک را با خون مخمر کردهاند
Ошиқонашро ба маҳшари ваъда дидор дод
عاشقانش را به محشر وعدهٔ دیدار داد
Содаи лавҳии байн ки ин афсона бовар карда анд
ساده لوحی بین که این افسانه باور کردهاند
Бо лаби лаъл батон ҳеҷ аз каромат дам мазан
با لب لعل بتان هیچ از کرامت دم مزن
Зон ки ӣнони мӯъҷизи исо мукаррар карда анд
زان که اینان معجز عیسی مکرر کردهاند
Ҳар сари мӯии маро дар дидаи бадбӣн ӯ
هر سر موی مرا در دیدهٔ بدبین او
Гоҳи нӯки ханҷару гуҳ неш нашутур карда анд
گاه نوک خنجر و گه نیش نشتر کردهاند
То шаб ҳиҷронаш омад равшанам шуд мӯ ба мӯ
تا شب هجرانش آمد روشنم شد مو به مو
Он чаҳ бо тқсиркорони рӯз маҳшар карда анд
آن چه با تقصیرکاران روز محشر کردهاند
То ба бозори ту ҷон додам накӯ шуд кори ман
تا به بازار تو جان دادم نکو شد کار من
Сӯдмандон кӣ азин савдо накӯтар карда анд
سودمندان کی ازین سودا نکوتر کردهاند
Ту ба абрӯ кардае тасхири дилҳогар мудом
تو به ابرو کردهای تسخیر دلها گر مدام
Хусравон аз теғи оламро мусаххар карда анд
خسروان از تیغ عالم را مسخر کردهاند
Ту з мижгон кардае бо қалби муштоқони хеш
تو ز مژگان کردهای با قلب مشتاقان خویش
Он чаҳ ҷаллодони сангини дили з ханҷар карда анд
آن چه جلادان سنگین دل ز خنجر کردهاند
Сӯратиро кови зи кафи дайни фурӯғиро рабӯд
صورتی را کاو ز کف دین فروغی را ربود
Мъниш дар пардаи хотир мусаввир карда анд
معنیش در پردهٔ خاطر مصور کردهاند