То ба дил хӯрдаам аз ишқи гулии хорӣ чанд

تا به دل خورده‌ام از عشق گلی خاری چند

Боз гардӣда ба рӯем дар гули зорӣ чанд

باز گردیده به رویم در گل‌زاری چند

Дасти ҳиммат ба сари зулф баландӣ зада ам

دست همت به سر زلف بلندی زده‌ام

Ки ба ҳар тори ваии афтодаи гирифторӣ чанд

که به هر تار وی افتاده گرفتاری چند

То марои дида бар он наргис бемор афтод

تا مرا دیده بر آن نرگس بیمار افتاد

Ҳар сар мӯ шудам омодаи озорӣ чанд

هر سر مو شدم آمادهٔ آزاری چند

Масти хоби саҳар аз баҳр ҳамин шуд чашмаш

مست خواب سحر از بهر همین شد چشمش

Ки ба гӯшаш нарасад нолаи бедорӣ чанд

که به گوشش نرسد نالهٔ بیداری چند

эй ки ҳар гӯшаи масеҳои нафасии хастаи тест

ای که هر گوشه مسیحا نفسی خستهٔ تست

Чанд ғифлат кунӣ аз ҳолати беморӣ чанд

چند غفلت کنی از حالت بیماری چند

Беҳтар онаст ки аз дард ту бисипорам ҷон

بهتر آن است که از درد تو بسپارم جان

Ки ба ҷони омадам аз ранҷи парасторӣ чанд

که به جان آمدم از رنج پرستاری چند

Пас чаро дар талабати кори ман аз кори гузашт

پس چرا در طلبت کار من از کار گذشت

Гар на ҳар узви маро бо ту буд корӣ чанд

گر نه هر عضو مرا با تو بود کاری چند

Оҳ агар бар сари савдои ту судӣ накунам

آه اگر بر سر سودای تو سودی نکنم

Зон ки расво шудаам бар сари бозорӣ чанд

زان که رسوا شده‌ام بر سر بازاری چند

Масти ҳушёри надидаи сет касе ҷузи чашмат

مست هشیار ندیده‌ست کسی جز چشمت

Хосса вақте ки шавад раҳзани ҳушёрӣ чанд

خاصه وقتی که شود رهزن هشیاری چند

Кас ба сари манзили мақсӯд фурӯғӣ нарасад

کس به سر منزل مقصود فروغی نرسد

То науфтад зи паии қофилаи сорӣ чанд

تا نیفتد ز پی قافله‌ساری چند