Хокам ба раҳи он бут чолок накарданд

خاکم به ره آن بت چالاک نکردند

Фарёд ки кштндм ва дар хок накарданд

فریاد که کشتندم و در خاک نکردند

Ман тайифае бар сари он кӯй надидам

من طایفه‌ای بر سر آن کوی ندیدم

Каз дасти ғамаши ҷомаи ҷон чок накарданд

کز دست غمش جامهٔ جان چاک نکردند

Ман бок надорам магар аз бе басароне

من باک ندارم مگر از بی‌بصرانی

Кондишаҳ аз он ғамза бебок накарданд

کاندیشه از آن غمزهٔ بی‌باک نکردند

Қавмӣ ба висолаш натавонанд расӣдан

قومی به وصالش نتوانند رسیدن

Каз тири дуои рахна дар афлок накарданд

کز تیر دعا رخنه در افلاک نکردند

Фардои қиёмат ба чаҳ рӯ сар занад аз хок

فردای قیامت به چه رو سر زند از خاک

Халқӣ ки дар он ҳалқа фитрок накарданд

خلقی که در آن حلقهٔ فتراک نکردند

Шастанд ба дарёии муҳаббати тани мо ро

شستند به دریای محبت تن ما را

Лек аз рухи мо гирди ғамаш пок накарданд

لیک از رخ ما گرد غمش پاک نکردند

Алмнаҳи ллаҳ ки бамурданд гуруҳе

المنة للّه که بمردند گروهی

Каз ишқи ту ҷон додам , идрок накарданд

کز عشق تو جان دادم، ادراک نکردند

Ғам даст баровард магари бодаи фурӯашон

غم دست برآورد مگر باده‌فروشان

Имшаб ба қадаҳи об трбнок накарданд

امشب به قدح آب طربناک نکردند

Корӣ ки ғамаш бо дил ман кард фурӯғӣ

کاری که غمش با دل من کرد فروغی

Аз барқи фурӯзанда ба хошок накарданд

از برق فروزنده به خاشاک نکردند