эй хуши онон ки қадам дар раҳ майхона заданд

ای خوش آنان که قدم در ره میخانه زدند

Бӯса доданд лаби шоҳид ва паймона заданд

بوسه دادند لب شاهد و پیمانه زدند

Ба ҳақорати мангар бодаи кашонро кин қавм

به حقارت منگر باده‌کشان را کاین قوم

Пушти по бар фалак аз ҳиммат мардона заданд

پشت پا بر فلک از همت مردانه زدند

Хӯни ман боди ҳалоли лаби ширини даҳанон

خون من باد حلال لب شیرین دهنان

Ки ба коми дили мо ханда мастона заданд

که به کام دل ما خندهٔ مستانه زدند

Ҷонам омад ба лаби имрӯзи магари ёрони дӯш

جانم آمد به لب امروز مگر یاران دوش

Қадаҳи бода ба ёди лаб ҷонона заданд

قدح باده به یاد لب جانانه زدند

Мардум аз ҳасрати ҷамъӣ ки аз он ҳалқаи зулф

مردم از حسرت جمعی که از آن حلقهٔ زلف

Сари занҷир ба пои дил девона заданд

سر زنجیر به پای دل دیوانه زدند

Бандаи ҳазрат шоҳӣ шудам аз давлати ишқ

بنده حضرت شاهی شدم از دولت عشق

Ки гадоён дараш афсар шоҳона заданд

که گدایان درش افسر شاهانه زدند

Оқибати як тан аз он қавм наомад ба канор

عاقبت یک تن از آن قوم نیامد به کنار

Ки ба дарёии ғамаш аз пай дурдона заданд

که به دریای غمش از پی دردانه زدند

Ҳеҷ кас дар ҳарамаш роҳ надорад конҷо

هیچ کس در حرمش راه ندارد کانجا

Дасти маҳрӯмӣ бар муҳаррам ва бегона заданд

دست محرومی بر محرم و بیگانه زدند

Гарна кошонаи дили хилвати хоси ғами тест

گرنه کاشانهٔ دل خلوت خاص غم تست

Пас чаро меҳри туро бар дар ин хона заданд

پس چرا مهر تو را بر در این خانه زدند

Кас наҷуст аз дил гум гашта мо ҳеҷ нишон

کس نجست از دل گم گشتهٔ ما هیچ نشان

Мӯ ба мӯ ҳар чаҳ сари зулфи туро шона заданд

مو به مو هر چه سر زلف تو را شانه زدند

Охир аз перҳани шамъи фурӯғӣ сар зад

آخر از پیرهن شمع فروغی سر زد

Оташиро ки ниҳон бар пар парвона заданд

آتشی را که نهان بر پر پروانه زدند