Маро бо чашм гирён офариданд

مرا با چشم گریان آفریدند

Туро бо лаъл хандон офариданд

تو را با لعل خندان آفریدند

Ҷаҳонро тираи рӯ эҷод карданд

جهان را تیره‌رو ایجاد کردند

Туро хуршед тобон офариданд

تو را خورشید تابان آفریدند

Хататро айни зулмат халқ карданд

خطت را عین ظلمت خلق کردند

Лабатро об ҳайвон офариданд

لبت را آب حیوان آفریدند

Хами мӯии туро диданд бар рӯй

خم موی تو را دیدند بر روی

Қарини куфр ва имон офариданд

قرین کفر و ایمان آفریدند

Парешони зулфи ту то ҷамъ гардид

پریشان زلف تو تا جمع گردید

Дили ҷамъӣ парешон офариданд

دل جمعی پریشان آفریدند

Серуми гӯии хами чавгон ӯ шуд

سرم گوی خم چوگان او شد

Чу гӯй аз баҳр чавгон офариданд

چو گوی از بهر چوگان آفریدند

Ман аз рӯзи ҷазо воқиф набудам

من از روز جزا واقف نبودم

Шаби ялдоӣ ҳиҷрон офариданд

شب یلدای هجران آفریدند

Ба Мисри он дами Зулайхо ҷома зад чок

به مصر آن دم زلیخا جامه زد چاک

Ки Юсуфро ба канъон офариданд

که یوسف را به کنعان آفریدند

Ба чаҳ афтод вақте Юсуфи дил

به چه افتاد وقتی یوسف دل

Ки он чоҳ занхдон офариданд

که آن چاه زنخدان آفریدند

Замонии сарвро аз по фиканданд

زمانی سرو را از پا فکندند

Ки он қад хиромон офариданд

که آن قد خرامان آفریدند

Сафи ушшоқро рӯзии шикастанд

صف عشاق را روزی شکستند

Ки он сафҳои мижгон офариданд

که آن صف های مژگان آفریدند

Фурӯғиро шабӣ парвона карданд

فروغی را شبی پروانه کردند

Ки он шамъ шабистон офариданд

که آن شمع شبستان آفریدند