Гар ба чини бӯе аз он сунбули мишкӣни оранд

گر به چین بویی از آن سنبل مشکین آرند

Ивази нофаи ҳамеи хӯни дил аз чини оранд

عوض نافه همی خون دل از چین آرند

Ҳамаи эҷод батон баҳр ҳамин кард худо

همه ایجاد بتان بهر همین کرد خدا

Каз сари зулфи ду то чин ба сари чини оранд

کز سر زلف دو تا چین به سر چین آرند

Кӯҳ кун зинда нахоҳад шудан аз нафхаи сувар

کوه کن زنده نخواهد شدن از نفخهٔ صور

Магараши муждаи васл аз бар ширини оранд

مگرش مژدهٔ وصل از بر شیرین آرند

Гар ту зебои санам аз каъбаи даройӣ дар дайр

گر تو زیبا صنم از کعبه درآیی در دیر

Кофарони баҳри нисорати бути симини оранд

کافران بهر نثارت بت سیمین آرند

Дардмандони ҳама дар бистар ҳасрат марданд

دردمندان همه در بستر حسرت مردند

Ба умедӣ ки туро бар сари болини оранд

به امیدی که تو را بر سر بالین آرند

Пардаи зи ойӣнаи рухсор , худоро бурдор

پرده ز آیینهٔ رخسار، خدا را بردار

То балоҳо ба сари воъизи худбини оранд

تا بلاها به سر واعظ خودبین آرند

Шаб ки рӯй ту арақ рез шавад аз май ноб

شب که روی تو عرق ریز شود از می ناب

Кӣ тавонанд мисол аз мау парвини оранд

کی توانند مثال از مه و پروین آرند

Гар паёми ту биоранд аз он ба ки маро

گر پیام تو بیارند از آن به که مرا

Муждаи сарву гулу сӯсану насрини оранд

مژدهٔ سرو و گل و سوسن و نسرین آرند

Ҳар куҷо тоза кунанд аҳли ҳаваси базми нишот

هر کجا تازه کنند اهل هوس بزم نشاط

Ишқи бозони ту ёд аз ғами дерини оранд

عشق‌بازان تو یاد از غم دیرین آرند

Рух зардам нашавад сурхи фурӯғӣ аз ишқ

رخ زردم نشود سرخ فروغی از عشق

Магари он дами зи хами бодаи рангини оранд

مگر آن دم ز خم بادهٔ رنگین آرند